Tipitaka>

พระไตรปิฏก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 25 หน้าที่ 593

<< | หน้าที่ 593 | >>
ไม่ควรใช้ให้ผู้อื่นพูดเท็จ และไม่ควรอนุญาตให้ใคร ๆ พูดเท็จ

ควรงดเว้นคำพูดที่ไม่เป็นจริงทั้งหมด

[๔๐๑] สาวกผู้เป็นคฤหัสถ์ไม่ควรประพฤติการดื่มน้ำเมา

ควรยินดีชอบใจธรรมคือการงดเว้นการดื่มน้ำเมานี้

ไม่ควรชักชวนผู้อื่นให้ดื่ม และไม่ควรอนุญาตให้ใคร ๆ ดื่ม

เพราะรู้ชัดถึงโทษของการดื่มน้ำเมานั้นว่า มีความเป็นบ้าในที่สุด

[๔๐๒] เพราะความเมานั่นเอง คนพาลทั้งหลายจึงทำบาปต่างๆ ได้

ทั้งยังชักชวนคนอื่น ๆ ผู้ประมาทให้ทำอีกด้วย

สาวกที่เป็นคฤหัสถ์จึงควรงดเว้นการดื่มน้ำเมา

ที่ไม่เป็นบ่อเกิดแห่งความดี มีแต่ทำให้เป็นบ้า หลงลืม

ที่พวกคนปัญญาทรามชอบดื่มกันนี้

[๔๐๓] สาวกที่เป็นคฤหัสถ์ไม่ควรฆ่าสัตว์ ไม่ควรลักทรัพย์

ไม่ควรพูดเท็จ ไม่ควรดื่มน้ำเมา

ควรงดเว้นจากเมถุนที่เป็นความประพฤติไม่ประเสริฐ

ไม่ควรบริโภคอาหารในเวลาวิกาลในเวลากลางคืน

[๔๐๔] ไม่ควรทัดทรงดอกไม้ ไม่ควรลูบไล้กายด้วยของหอม

ควรนอนบนเตียง บนพื้น หรือบนที่ที่ปูลาดไว้

บัณฑิตทั้งหลายกล่าวว่า อุโบสถที่ประกอบด้วยองค์ ๘ นี้แล

พระพุทธเจ้าผู้ถึงที่สุดแห่งทุกข์ทรงประกาศไว้

[๔๐๕] และต่อไป สาวกที่เป็นคฤหัสถ์ผู้มีใจเลื่อมใส

ควรเข้าจำอุโบสถที่ประกอบด้วยองค์ ๘ ให้บริบูรณ์ดี

ทุกวัน ๘ ค่ำ ๑๔ ค่ำ หรือ ๑๕ ค่ำแห่งปักษ์

และตลอดปาฏิหาริกปักษ์

๑ ข้อ ๔๐๓-๔ ดูเทียบ องฺ.ติก. (แปล) ๒๐/๗๑/๒๘๙-๒๙๐, องฺ.อฏฺฐก. (แปล) ๒๓/๔๓/๓๐๘
๒ ปาฏิหาริกปักษ์ หมายถึงกำหนดเวลา ๕ เดือน คือ เดือน ๘ ต้นแห่งวันเข้าพรรษา, ๓ เดือนภายในพรรษา, เดือน ๑๒ (ขุ.สุ.อ. ๒/๔๐๕/๑๙๙)

สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka