Tipitaka>

พระไตรปิฏก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 25 หน้าที่ 617

<< | หน้าที่ 617 | >>
[๕๑๔] (มาฆมาณพทูลถามดังนี้)

ใคร ชื่อว่าบริสุทธิ์ หลุดพ้น และชื่อว่ายังติดอยู่

บุคคลจะไปให้ถึงพรหมโลกด้วยตนได้อย่างไร

ข้าแต่พระมุนี ข้าพระองค์ไม่รู้ จึงทูลถาม

ขอพระองค์โปรดตรัสบอก

ก็พระผู้มีพระภาคผู้เป็นพระพรหม

ข้าพระองค์เห็นโดยประจักษ์ในวันนี้

เพราะพระองค์เป็นผู้เสมอด้วยพรหมของข้าพระองค์จริง ๆ

ข้าแต่พระองค์ผู้มีความรุ่งเรือง

บุคคลจะเข้าถึงพรหมโลกได้อย่างไร

[๕๑๕] (พระผู้มีพระภาคตรัสตอบดังนี้)

มาฆะ บุคคลผู้บูชายัญญสัมปทาครบทั้ง ๓ กาลเช่นนั้น

พึงยังการบูชาให้บริสุทธิ์ด้วยพระทักขิไณยบุคคลทั้งหลาย

เราเรียกบุคคลผู้ควรแก่การขอ

บูชาถวายไทยธรรมอย่างนั้นว่า

เข้าถึงพรหมโลกได้แน่นอน

{๓๖๓} เมื่อพระผู้มีพระภาคตรัสอย่างนี้แล้ว มาฆมาณพได้กราบทูลว่า “ข้าแต่ท่าน พระโคดม ภาษิตของท่านพระโคดมชัดเจนไพเราะยิ่งนัก ฯลฯ ขอพระองค์จงทรงจำ ข้าพระองค์ว่าเป็นอุบาสกผู้ถึงสรณะตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไปจนตลอดชีวิต”

มาฆสูตรที่ ๕ จบ



สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka