Tipitaka>

พระไตรปิฏก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 25 หน้าที่ 671

<< | หน้าที่ 671 | >>
[๗๒๔] พึงฝึกฝนเพื่อการนั่งสงบผู้เดียว

และเพื่อบำเพ็ญจิตภาวนาของสมณะ

ความเป็นมุนีที่เราบอกไว้แล้วโดยส่วนเดียว

หากเธอจักยินดีอยู่ผู้เดียว

เธอก็จักปรากฏเกียรติคุณไปทั่ว ๑๐ ทิศ

[๗๒๕] เธอได้ฟังเสียงสรรเสริญของนักปราชญ์ทั้งหลาย

ผู้เพ่งพินิจอยู่ ตัดขาดจากกามแล้ว

ต่อจากนั้น ควรทำหิริและศรัทธาให้ยิ่งขึ้น

จึงนับว่าเป็นสาวกของเราได้

[๗๒๖] เธอจะเข้าใจคำที่เรากล่าวแล้วนั้นได้แจ่มแจ้ง

ด้วยการเปรียบเทียบแม้น้ำกับลำคลอง และหนองบึง คือ

แม่น้ำน้อยไหลดังสนั่น

แม่น้ำสายใหญ่ๆ ไหลเงียบสงบ

[๗๒๗] สิ่งใดพร่อง สิ่งนั้นดัง

สิ่งใดเต็ม สิ่งนั้นเงียบ

คนพาลเปรียบได้กับหม้อน้ำที่มีน้ำเพียงครึ่งเดียว

บัณฑิตเปรียบได้กับห้วงน้ำที่เต็มเปี่ยม

[๗๒๘] พระสมณพุทธเจ้าทรงรู้จักถ้อยคำที่จะตรัสให้มากว่า

มีสาระประกอบด้วยประโยชน์ จึงทรงแสดงธรรม

พระองค์ทรงรู้อยู่จึงตรัสได้มาก


สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka