บุคคลย่อมถึงความสงบภายใน เพราะความไม่มีทิฏฐิ ๑
เพราะความไม่มีสุตะ ๒ เพราะความไม่มีญาณ ๓
เพราะความไม่มีศีล ๔ เพราะความไม่มีวัตรนั้นก็หามิได้ ๕
นักปราชญ์สลัดทิ้งธรรมเหล่านี้ได้แล้ว
ไม่ยึดมั่น เป็นผู้สงบ ไม่อาศัยแล้ว ไม่พึงหวังภพ
(มาคันทิยพราหมณ์กราบทูลดังนี้)
[๘๔๗] หากนักปราชญ์ไม่กล่าวความหมดจดเพราะทิฏฐิ
ไม่กล่าวความหมดจดเพราะสุตะ
ไม่กล่าวความหมดจดเพราะญาณ
ไม่กล่าวความหมดจดเพราะศีลและวัตร