พระไตรปิฏก

[๕๘] ผู้ใดแลขมีขมันถวายน้ำ

ให้ภิกษุผู้เหน็ดเหนื่อยกระหายน้ำได้ดื่ม

แม่น้ำหลายสายมีกระแสน้ำใสเย็น มากไปด้วยสวนไม้ดอก

มีบัวขาวอยู่มากมายย่อมเกิดแก่ผู้นั้น

[๕๙] วิมานนั้น มีน้ำหลายสายไหลล้อมรอบอยู่ประจำ

สายน้ำมีทรายมูล มีกระแสน้ำใสเย็น

มีหมู่ไม้มะม่วง ไม้สาละ ไม้หมากหอม ไม้หว้า

ไม้ราชพฤกษ์และหมู่ไม้แคฝอย ผลิดอกออกผลสะพรั่ง

[๖๐] วิมานอันเลอเลิศมีภูมิภาคเช่นนั้น

เป็นส่วนประกอบงดงามเหลือเกิน

นี้เป็นผลของกรรมนั้นนั่นเอง

ผู้ทำบุญไว้แล้วย่อมได้วิมานเช่นนี้

[๖๑] เพราะบุญนั้นผิวพรรณดิฉันจึงงามเช่นนี้

ผลอันพึงปรารถนาจึงสำเร็จแก่ดิฉันในวิมานนี้

และโภคะทั้งมวลล้วนน่าพอใจจึงเกิดขึ้นแก่ดิฉัน

[๖๒] ข้าแต่ภิกษุผู้มีอานุภาพมาก ดิฉันขอกราบเรียนว่า

เพราะบุญที่ได้ทำไว้สมัยเมื่อเกิดเป็นมนุษย์

ดิฉันจึงมีอานุภาพรุ่งเรือง

และมีรัศมีกายสว่างไสวไปทั่วทุกทิศอย่างนี้







(พระผู้มีพระภาคตรัสถามว่า)

{๘} [๖๓] เทพนารี เธอขึ้นอยู่บนเรือประทุนทอง

ล่องลอยเข้าสู่สระโบกขรณี เด็ดดอกปทุมอยู่