Tipitaka>

พระไตรปิฏก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 26 หน้าที่ 21

<< | หน้าที่ 21 | >>
[๑๒๑] ได้เห็นภิกษุผู้ปราศจากกิเลสประดุจธุลี

มีใจผ่องใส ไม่มัวหมอง

เลื่อมใสแล้ว ได้ถวายขนมกุมมาส ก้อนหนึ่ง

แด่ท่านด้วยมือทั้งสองของตน ครั้นถวายแล้ว

ดิฉันจึงมาบันเทิงใจอยู่ในสวนนันทวัน

[๑๒๒] เพราะบุญนั้นผิวพรรณดิฉันจึงงามเช่นนี้

ผลอันพึงปรารถนาจึงสำเร็จแก่ดิฉันในวิมานนี้

และโภคะทั้งมวลล้วนน่าพอใจจึงเกิดขึ้นแก่ดิฉัน

[๑๒๓] ข้าแต่ภิกษุผู้มีอานุภาพมาก ดิฉันขอกราบเรียนว่า

เพราะบุญที่ได้ทำไว้สมัยเมื่อเกิดเป็นมนุษย์

ดิฉันจึงมีอานุภาพรุ่งเรือง

และมีรัศมีกายสว่างไสวไปทั่วทุกทิศอย่างนี้

ทุติยสุณิสาวิมานที่ ๑๔ จบ


๑๕. อุตตราวิมาน


ว่าด้วยวิมานที่เกิดขึ้นแก่นางอุตตรา


(พระมหาโมคคัลลานเถระถามว่า)

{๑๕} [๑๒๔] เทพธิดา เธอมีผิวพรรณงามยิ่งนัก

เปล่งรัศมีสว่างไสวไปทั่วทุกทิศอยู่ ดุจดาวประกายพรึก

[๑๒๕] เพราะบุญอะไรผิวพรรณเธอจึงงามเช่นนี้

ผลอันพึงปรารถนาจึงสำเร็จแก่เธอในวิมานนี้

และโภคะทั้งมวลล้วนน่าพอใจจึงเกิดขึ้นแก่เธอ

๑ ขนมสดที่ทำจากถั่วผสมข้าวเหนียว (ขุ.วิ.อ. ๑๒๑/๖๘)

สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka