Tipitaka>

พระไตรปิฏก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 26 หน้าที่ 29

<< | หน้าที่ 29 | >>
๒. จิตตลตาวรรค


หมวดว่าด้วยสวนจิตลดาของเหล่าเทวดา


๑. ทาสีวิมาน


ว่าด้วยวิมานที่เกิดขึ้นแก่หญิงคนใช้


(พระมหาโมคคัลลานเถระถามว่า)

{๑๘} [๑๕๗] เธอมีหมู่เทพนารีห้อมล้อม ดุจท้าวสักกเทวราช

เที่ยวชมไปโดยรอบในสวนจิตรลดาอันน่ารื่นรมย์

เปล่งรัศมีสว่างไสวไปทั่วทุกทิศอยู่ ดุจดาวประกายพรึก

[๑๕๘] เพราะบุญอะไรผิวพรรณเธอจึงงามเช่นนี้

ผลอันพึงปรารถนาจึงสำเร็จแก่เธอในวิมานนี้

และโภคะทั้งมวลล้วนน่าพอใจจึงเกิดขึ้นแก่เธอ

[๑๕๙] เทพธิดาผู้มีอานุภาพมาก อาตมาขอถามว่า

เมื่อเธอเกิดเป็นมนุษย์ได้ทำบุญอะไรไว้

เพราะบุญอะไรเธอจึงมีอานุภาพรุ่งเรือง

และมีรัศมีสว่างไสวไปทั่วทุกทิศอย่างนี้

[๑๖๐] เทพธิดานั้นดีใจที่พระมหาโมคคัลลานเถระถาม

จึงตอบปัญหาผลกรรมไปตามที่พระเถระถามว่า

[๑๖๑] เมื่อดิฉันเกิดเป็นมนุษย์อยู่ในหมู่มนุษย์

เป็นคนใช้ ทำงานรับใช้ผู้อื่นอยู่ในสกุลหนึ่ง

[๑๖๒] เป็นอุบาสิกาของพระโคดมสัมมาสัมพุทธเจ้า

ผู้ทรงมีพระจักษุ ทรงพระยศ

ดิฉันได้มีความพากเพียรออกจากกิเลส

ในศาสนาของพระศาสดาผู้ทรงพระคุณคงที่

เพราะมีมนสิการมั่นอยู่ในใจว่า


สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka