Tipitaka>

พระไตรปิฏก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 26 หน้าที่ 33

<< | หน้าที่ 33 | >>
๓. อาจามทายิกาวิมาน


ว่าด้วยวิมานที่เกิดขึ้นแก่หญิงกำพร้า ผู้ถวายข้าวตัง


แด่พระมหากัสสปเถระ


(ท้าวสักกเทวราช เมื่อจะตรัสถามพระมหากัสสปเถระถึงสถานที่เกิดของหญิง นั้น จึงได้กล่าวคาถาเหล่านี้ว่า)

{๒๐} [๑๘๕] เมื่อพระคุณเจ้ากำลังเที่ยวบิณฑบาต หยุดยืนนิ่งอยู่

หญิงกำพร้าขัดสนคนหนึ่ง ซึ่งอาศัยชายคาเรือนของผู้อื่นอยู่

[๑๘๖] นางเลื่อมใส ได้ถวายข้าวตังแด่พระคุณเจ้าด้วยมือทั้งสองของตน

นางละร่างมนุษย์แล้ว ได้ไปสวรรค์ชั้นไหนหนอ

(พระมหากัสสปเถระถวายพระพรว่า)

[๑๘๗] เมื่ออาตมภาพกำลังเที่ยวบิณฑบาต หยุดยืนนิ่งอยู่

หญิงกำพร้าขัดสนคนหนึ่ง ซึ่งอาศัยชายคาเรือนของผู้อื่นอยู่

[๑๘๘] นางเลื่อมใส ได้ถวายข้าวตังแก่อาตมภาพด้วยมือทั้งสองของตน

นางละร่างมนุษย์ จุติพ้นจากมนุษยโลกนี้แล้ว

[๑๘๙] นางเป็นเทพธิดาชื่ออาจามทายิกา มีความสุขบันเทิงอยู่ในสวรรค์

ซึ่งเป็นที่อยู่ของทวยเทพผู้มีฤทธิ์มากชื่อนิมมานรดี

(ท้าวสักกเทวราชตรัสสรรเสริญทานนั้นว่า)

[๑๙๐] น่าอัศจรรย์จริงหนอ

ทานที่หญิงกำพร้าตั้งไว้ดีแล้วในพระคุณเจ้ามหากัสสปะ

ทักษิณาสำเร็จผลแล้วด้วยไทยธรรมที่ได้มาจากผู้อื่น

[๑๙๑] ความเป็นเอกอัครมเหสีของพระเจ้าจักรพรรดิ

ซึ่งนารีผู้งามทั่วสรรพางค์กาย

สามีมองมิรู้เบื่อ ได้ครอบครองแล้วนั้น

ยังมีค่าไม่ถึงเสี้ยวที่ ๑๖ ของการถวายข้าวตังนั้น


สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka