Tipitaka>

พระไตรปิฏก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 26 หน้าที่ 37

<< | หน้าที่ 37 | >>
[๒๑๒] หม่อมฉันสำรวมระวังในศีลตลอดเวลา

และแจกจ่ายทานด้วยความเคารพจึงได้ครอบครองวิมานนี้

[๒๑๓] หม่อมฉันงดเว้นจากการฆ่าสัตว์ เว้นไกลจากการลักขโมย

การประพฤตินอกใจสามี สำรวมระวังจากการพูดเท็จ

และการดื่มน้ำเมา

[๒๑๔] หม่อมฉันยินดีในศีล ๕ ฉลาดในอริยสัจ

มีปกติอยู่ด้วยความไม่ประมาท

เป็นอุบาสิกาของพระผู้มีพระภาคทรงพระนามว่า

โคดม ผู้ทรงมีพระจักษุ

หม่อมฉันได้บำเพ็ญสุจริตธรรมและได้บำเพ็ญกุศลธรรมไว้แล้ว

จุติจากมนุษยโลกนั้นแล้ว ได้เกิดเป็นเทพธิดามีรัศมีในตัวเอง

เที่ยวชมสวนนันทวันอยู่

[๒๑๕] อนึ่ง หม่อมฉันได้ถวายอาหารแก่ภิกษุ

ผู้อนุเคราะห์เกื้อกูลอย่างเหลือล้น

ผู้เป็นคู่ดาบสมหามุนี

ได้บำเพ็ญสุจริตธรรมและได้บำเพ็ญกุศลธรรมไว้แล้ว

จุติจากมนุษยโลกนั้น เกิดเป็นเทพธิดา

มีรัศมีในตัวเอง เที่ยวชมสวนนันทวันอยู่

[๒๑๖] หม่อมฉันเข้าจำอุโบสถศีล ประกอบด้วยองค์ ๘

มีคุณกำหนดมิได้ นำความสุขมาให้เนืองนิตย์

ได้บำเพ็ญสุจริตธรรมและได้บำเพ็ญกุศลธรรมแล้ว

จุติจากมนุษยโลกนั้นแล้ว ได้เกิดเป็นเทพธิดา

มีรัศมีในตัวเอง เที่ยวชมสวนนันทวันอยู่

ภัททิตถิกาวิมานที่ ๕ จบ


๑ พระอัครสาวกทั้งคู่ คือ พระสารีบุตร และพระมหาโมคคัลลานะ (ขุ.วิ.อ. ๒๑๕/๑๒๕)

สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka