พระไตรปิฏก

[๓๒๑] เมื่อพี่เป็นมนุษย์ยังสาวอยู่ ไม่ประพฤติใฝ่ต่ำ

มีใจดี ทำตัวให้สามีโปรดปราน

ทำตัวให้พ่อแม่สามี พี่น้องสามี

พร้อมทั้งข้าทาสชายหญิงให้ชื่นชอบ

เพราะบุญที่ทำในคราวเป็นหญิงสะใภ้นั้น

ทำให้พี่ได้บริวารยศและเกียรติยศ

[๓๒๒] เพราะกุศลกรรมนั้น พี่จึงได้ดีกว่าเทพธิดาเหล่าอื่น

โดยฐานะ ๔ คือ อายุ วรรณะ สุขะ และพละ

ได้เสวยความร่าเริงยินดีเป็นอย่างมาก

(เมื่อสุดาเทพธิดาได้ฟังคำตอบดังนี้แล้วจึงได้ถามพี่สาวทั้งสามว่า)

[๓๒๓] พี่ทั้งสาม ได้ยินเรื่องที่พี่ลดานี้พูดหรือไม่

ดิฉันได้ทูลถามถึงเรื่องที่พวกเราชอบสงสัยกันมาก

พี่ลดาก็กล่าวแก้ได้อย่างไม่ผิดพลาด

ว่ากันว่า ขึ้นชื่อว่าสามีย่อมเป็นที่พึ่งอันประเสริฐ

และเป็นเทพสูงสุดของพวกผู้หญิงเรา

[๓๒๔] ขอให้เราทุกคนจงประพฤติธรรมในสามี

เหมือนอย่างสตรีที่ดีประพฤติยำเกรงสามี

ครั้นเราทุกคนประพฤติธรรมในสามี

ก็จักได้สมบัติตามที่พี่ลดาพูด

[๓๒๕] พญาราชสีห์ที่สัญจรไปตามราวไพรใกล้เชิงเขา

อาศัยภูเขาหลวงอยู่แล้วก็เที่ยวตะครุบฆ่าสัตว์สี่เท้า

จำพวกเนื้อที่ด้อยกำลัง กัดกินเป็นอาหารฉันใด

[๓๒๖] สตรีผู้มีศรัทธา เป็นอริยสาวิกาในศาสนานี้ก็ฉันนั้นเหมือนกัน

ยังอาศัยสามีให้การเลี้ยงดู ก็ควรประพฤติเกื้อกูลยำเกรงสามี

นางประพฤติธรรมโดยระงับความโกรธ กำจัดความตระหนี่เสียได้

จึงร่าเริงบันเทิงใจอยู่บนสวรรค์