พระไตรปิฏก

[๗๒๓] ดิฉันเมื่ออยู่ในเมืองอันธกวินทะ

ได้ถวายน้ำข้าวปรุงด้วยผลพุทราอบด้วยน้ำมัน

แด่พระพุทธเจ้าผู้ทรงเป็นเผ่าพันธุ์แห่งพระอาทิตย์

[๗๒๔] มีจิตเลื่อมใสในพระผู้มีพระภาคผู้ปฏิบัติตรง

ได้ถวายน้ำข้าวผสมด้วยดีปลี กระเทียม และรากผักชี

[๗๒๕] การที่นารีผู้มีเรือนร่างงามทุกส่วนสัด สามีมองไม่เบื่อ

ได้ครองความเป็นอัครมเหสีของพระเจ้าจักรพรรดินั้น

ยังไม่เทียบเท่าเสี้ยวที่ ๑๖ แห่งการถวายน้ำข้าวครั้งเดียว

[๗๒๖] ทองคำ ๑๐๐ แท่ง ม้า ๑๐๐ ตัว

ราชรถเทียมด้วยม้าอัสดร ๑๐๐ คัน

หญิงสาวประดับต่างหูแก้วมณี ๑๐๐,๐๐๐ นาง

ก็ยังมีค่าไม่ถึงเสี้ยวที่ ๑๖ แห่งทานคือการถวายน้ำข้าวครั้งเดียว

[๗๒๗] ช้างมาตังคะ ๑๐๐ เชือก เกิดในป่าหิมพานต์

มีงางอนงาม ทรงพลังมาก มีสายคล้องคอทองคำ

ตกแต่งด้วยเครื่องลาดและเครื่องประดับที่วิจิตรบรรจงด้วยทองคำ

ก็ยังมีค่าไม่ถึงเสี้ยวที่ ๑๖ ของการถวายน้ำข้าวครั้งเดียว

[๗๒๘] การที่พระเจ้าจักรพรรดิได้ครอบครองทวีปทั้ง ๔ ในโลกนี้นั้น

ก็ยังมีค่าไม่ถึงเสี้ยวที่ ๑๖ แห่งการถวายน้ำข้าวครั้งเดียวนั้น







(พระอนุรุทธเถระถามเทพธิดาองค์หนึ่งว่า)

{๔๔} [๗๒๙] เทพธิดา เธอมีผิวพรรณงามยิ่งนัก

เปล่งรัศมีสว่างไสวไปทั่วทุกทิศอยู่ ดุจดาวประกายพรึก