Tipitaka>

พระไตรปิฏก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 26 หน้าที่ 88

<< | หน้าที่ 88 | >>
[๗๕๓] ทานที่บุคคลถวายเจาะจงสงฆ์นั้นชื่อว่าเป็นทานที่ถวายดีแล้ว

บูชาสักการะด้วยดีแล้ว ทักษิณาที่ถวายในสงฆ์นั้นมีผลมาก

ทั้งพระสัมมาสัมพุทธเจ้าทั้งหลายผู้ทรงรู้แจ้งโลกก็ทรงสรรเสริญแล้ว

[๗๕๔] เหล่าชนมาหวนระลึกถึงบุญเช่นนี้ได้เกิดปีติโสมนัส

กำจัดมลทินคือความตระหนี่พร้อมทั้งมูลเหตุได้

ท่องเที่ยวไปในโลก ไม่ถูกบัณฑิตติเตียน จึงเข้าถึงแดนสวรรค์ได้

วิหารวิมานที่ ๖ จบ


ภาณวารที่ ๒ จบ


๗. จตุริตถีวิมาน


ว่าด้วยวิมานที่เกิดขึ้นแก่หญิง ๔ นาง


ผู้ถวายดอกไม้ต่างชนิดกัน


(พระมหาโมคคัลลานเถระถามเทพธิดาองค์หนึ่งว่า)

{๔๕} [๗๕๕-๗๕๗] เทพธิดา เพราะบุญอะไรเธอจึงมีผิวพรรณงามยิ่งนัก ฯลฯ

และมีรัศมีสว่างไสวไปทั่วทุกทิศอย่างนี้

[๗๕๘] เทพธิดานั้นดีใจที่พระมหาโมคคัลลานเถระถาม

จึงตอบปัญหาผลกรรมไปตามที่พระเถระถามว่า

[๗๕๙] ชาติก่อน ดิฉันได้ถวายดอกราชพฤกษ์ กำมือหนึ่ง

แด่ภิกษุผู้กำลังเที่ยวบิณฑบาตในปัณณกตนครซึ่งตั้งอยู่บนเนิน

เป็นเมืองที่รุ่งเรือง น่ารื่นรมย์ ของแคว้นเอสิกา

[๗๖๐-๗๖๑] เพราะบุญนั้นดิฉันจึงมีผิวพรรณงามเช่นนี้ ฯลฯ

และมีรัศมีกายสว่างไสวไปทั่วทิศอย่างนี้

๑ บางแห่งแปลว่าดอกผักตบ (ขุ.วิ.อ. ๗๕๙/๒๒๕)

สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka