Tipitaka>

พระไตรปิฏก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 26 หน้าที่ 91

<< | หน้าที่ 91 | >>
[๗๙๐] ดิฉันเลื่อมใสตามประทีปไว้ที่ต้นมะม่วงเหล่านั้น

นิมนต์หมู่สาวกของพระผู้มีพระภาคซึ่งเป็นหมู่ที่สูงสุดให้ฉันแล้ว

ได้มอบถวายวิหารนั้นแด่สงฆ์ด้วยมือทั้งสองของตน

[๗๙๑] เพราะบุญนั้นดิฉันจึงมีสวนมะม่วงที่น่ารื่นรมย์

ในสวนนี้มีปราสาทกว้างใหญ่

กึกก้องไปด้วยเสียงดนตรีต่าง ๆ เหล่าเทพอัปสรก็ส่งเสียงเจื้อยแจ้ว

[๗๙๒] ปราสาทของดิฉันนี้มีประทีปทองดวงใหญ่สว่างไสวอยู่เป็นนิตย์

แวดล้อมโดยรอบด้วยต้นมะม่วงที่มีผลเป็นผ้า

[๗๙๓-๗๙๔] เพราะบุญนั้นดิฉันจึงมีผิวพรรณงามเช่นนี้ ฯลฯ

และมีรัศมีสว่างไสวไปทั่วทุกทิศอย่างนี้

อัมพวิมานที่ ๘ จบ


๙. ปีตวิมาน


ว่าด้วยวิมานสีเหลืองที่เกิดขึ้นแก่หญิงผู้ถวายดอกบวบขม


(ท้าวสักกเทวราชตรัสถามเทพธิดาองค์หนึ่งว่า)

{๔๗} [๗๙๕] เทพธิดา ผู้มีผ้านุ่งห่มและธงล้วนแต่สีเหลือง

ประดับประดาด้วยเครื่องประดับสีเหลือง

มีกายลูบไล้ด้วยจันทน์เหลือง ทัดทรงดอกอุบลเหลือง

[๗๙๖] มีปราสาทสีเหลือง มีที่นอนที่นั่งสีเหลือง มีภาชนะสีเหลือง

มีฉัตรสีเหลือง มีรถสีเหลือง มีม้าสีเหลือง มีพัดสีเหลือง

[๗๙๗] เทพธิดาผู้เจริญ ชาติก่อน เธอได้ทำกรรมอะไรไว้ในมนุษยโลก

เธอจงตอบตามที่ฉันถามเถิดว่า นี้เป็นผลของกรรมอันใดเล่า

(เทพธิดานั้นทูลตอบว่า)

[๗๙๘] พระองค์ผู้เจริญ หม่อมฉันได้น้อมนำดอกบวบขมจำนวน ๔ ดอก

ซึ่งมีรสขม ไม่มีใครปรารถนา ไปบูชาพระสถูป


สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka