Tipitaka>

พระไตรปิฏก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 26 หน้าที่ 109

<< | หน้าที่ 109 | >>
[๙๐๖] บุญกุศลที่ข้าพระองค์ดำรงอยู่ในพระธรรมคำสอนของพระตถาคต

ทำแล้วแม้น้อยกลับมีผลยิ่งใหญ่ไพบูลย์

ขอพระองค์โปรดทอดพระเนตรดูเถิด

เพราะได้ทำบุญไว้ ฉัตตเทพบุตรจึงเปล่งรัศมี

สว่างไสวไปทั่วแผ่นดิน เหมือนดวงอาทิตย์

[๙๐๗] ชนจำพวกหนึ่งประชุมปรึกษากันว่า

กุศลนี้เป็นอย่างไร

พวกเราจะบำเพ็ญกุศลนั้นอย่างไร

พวกเรานั้นได้เกิดเป็นมนุษย์แล้ว

พึงปฏิบัติธรรม อยู่รักษาศีลกันอีกเถิด

[๙๐๘] พระศาสดาทรงมีอุปการะมาก

และทรงอนุเคราะห์ข้าพระองค์อย่างนี้

ในเมื่อข้าพระองค์ยังมีชีวิตอยู่

ได้เสด็จไปแต่ยังวันอยู่เลย

ข้าพระองค์นั้นได้เข้าไปเฝ้าพระองค์ผู้ทรงมีพระนามเป็นสัจธรรม

ขอพระองค์โปรดอนุเคราะห์เถิด

ข้าพระองค์ขอฟังธรรมซ้ำอีก

[๙๐๙] ชนเหล่าใดในพระศาสนานี้ละกามราคานุสัย

และภวราคานุสัย ได้เพราะละโมหะได้ขาด

ชนเหล่านั้นแลย่อมไม่เข้าถึงการนอนในครรภ์อีกต่อไป

เพราะว่าเป็นผู้ถึงความดับอย่างสิ้นเชิงเย็นสนิทแล้ว

ฉัตตมาณวกวิมานที่ ๓ จบ


๑ กามราคานุสัย กิเลสที่นอนเนื่องอยู่ในส้นดาน คือ ความกำหนัดในกาม ภวราคานุสัย กิเลสที่นอน เนื่องอยู่ในสันดาน คือ ความกำหนัดในภพ อยากมี อยากเป็น อยากคงอยู่
๒ ปรินิพพาน (ขุ.วิ.อ. ๙๐๙/๒๗๙)

สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka