Tipitaka>

พระไตรปิฏก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 26 หน้าที่ 120

<< | หน้าที่ 120 | >>
(เทพบุตรกล่าวว่า)

[๙๗๘] ข้าพเจ้าไม่ใช่เทวดา ไม่ใช่คนธรรพ์

ทั้งไม่ใช่ท้าวสักกปุรินททะ

แต่ข้าพเจ้าเป็นเทพบุตรตนหนึ่งในบรรดาเหล่าเทพชาวสุธัมมา

(บุรุษผู้เป็นบัณฑิตถามว่า)

[๙๗๙] แน่ะเทพชาวสุธัมมา ข้าพเจ้าขอกราบเรียนถามว่า

คนทำกรรมอะไรไว้สมัยเป็นมนุษย์

จึงจะเกิดเป็นเทพชาวสุธัมมาได้

(เทพบุตรกล่าวว่า)

[๙๘๐] ผู้ใดพึงถวายอาคารมุงบังด้วยใบอ้อย

อาคารมุงบังด้วยหญ้า และอาคารมุงบังด้วยผ้า

ผู้นั้นครั้นถวายอาคารอย่างใดอย่างหนึ่งในอาคารสามอย่างแล้ว

จึงจะเกิดเป็นเทพชาวสุธัมมาได้

ตติยนาควิมานที่ ๑๒ จบ


๑๓. จูฬรถวิมาน


ว่าด้วยวิมานที่มีรถทิพย์คันเล็กเป็นพาหนะเกิดขึ้นแก่สุชาตกุมาร


(พระมหากัจจายนเถระทูลถามสุชาตกุมารว่า)

{๖๓} [๙๘๑] นายขมังธนู ท่านยืนลดธนูไม้แก่นอันยอดเยี่ยมอยู่

ท่านเป็นกษัตริย์หรือราชกุมาร หรือเป็นพรานป่า

(สุชาตกุมารตรัสตอบว่า)

[๙๘๒] พระคุณเจ้าผู้เจริญ ข้าพเจ้าเป็นราชโอรสของพระเจ้าอัสสกะ

เที่ยวไปในป่า ภิกษุ ข้าพเจ้าขอบอกนามแก่ท่าน

ชนทั้งหลายรู้จักข้าพเจ้าว่า สุชาตะ


สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka