Tipitaka>

พระไตรปิฏก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 26 หน้าที่ 168

<< | หน้าที่ 168 | >>
๒. สูกรมุขเปตวัตถุ


เรื่องเปรตปากหมู


(ท่านพระนารทเถระถามเปรตตนหนึ่งว่า)

{๘๗} [๔] ทั่วทั้งกายของท่านมีสีเหมือนทองคำ

เปล่งรัศมีสว่างไสวไปทั่วทุกทิศ

แต่ปากของท่านเหมือนปากสุกร

เมื่อก่อนท่านได้ทำกรรมอะไรไว้

(เปรตนั้นตอบว่า)

[๕] ท่านพระนารทะ เมื่อก่อนข้าพเจ้าได้สำรวมกาย

แต่ไม่ได้สำรวมวาจา

เพราะเหตุนั้น ข้าพเจ้าจึงมีรูปร่างและผิวพรรณ

ตามที่ท่านเห็นอยู่นั้น

[๖] ท่านนารทะ เพราะเหตุนั้น ข้าพเจ้าขอบอกท่าน

สรีระของข้าพเจ้านี้ท่านเห็นเองแล้ว

ท่านอย่าได้ทำบาปด้วยปาก

ท่านอย่าได้มีปากเหมือนสุกรเลย

สูกรเปตวัตถุที่ ๒ จบ


๓. ปูติมุขเปตวัตถุ


เรื่องเปรตปากเน่า


(ท่านพระนารทะถามเปรตตนหนึ่งว่า)

{๘๘} [๗] ท่านมีผิวพรรณงามดังทิพย์ ยืนอยู่ในกลางอากาศ

แต่ปากของท่านมีกลิ่นเหม็น

หมู่หนอนพากันชอนไช เมื่อก่อนท่านได้ทำกรรมอะไรไว้


สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka