Tipitaka>

พระไตรปิฏก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 26 หน้าที่ 170

<< | หน้าที่ 170 | >>
[๑๓] ส่วนทักษิณาทานนี้แหละ ที่ตั้งไว้ดีแล้วในสงฆ์

ย่อมสำเร็จประโยชน์เกื้อกูลแก่เปรตนั้นโดยทันที สิ้นกาลนาน

ปิฏฐธีตลิกเปตวัตถุที่ ๔ จบ


๕. ติโรกุฑฑเปตวัตถุ


เรื่องเปรตอยู่นอกฝาเรือน


{๙๐} [๑๔] พวกเปรตพากันมาสู่เรือนของตน

บ้างยืนอยู่ที่ฝาเรือนด้านนอก

บ้างยืนอยู่ที่ทางสี่แพร่งสามแพร่ง

บ้างยืนพิงอยู่ที่บานประตู

[๑๕] เมื่อมีข้าวและน้ำดื่มมากมาย

เมื่อของเคี้ยวของกินถูกจัดเตรียมไว้แล้ว

ญาติสักคนก็ไม่นึกถึงเปรตเหล่านั้น

เพราะกรรมของสัตว์ทั้งหลายเป็นปัจจัย

[๑๖] เหล่าชนผู้อนุเคราะห์

ย่อมให้อาหารและน้ำดื่มที่สะอาดประณีต

เหมาะแก่พระสงฆ์ตามกาล

อุทิศให้ญาติทั้งหลาย(ที่เกิดเป็นเปรต)อย่างนี้ว่า

ขอทานนี้จงสำเร็จแก่ญาติทั้งหลาย

ขอญาติทั้งหลายจงเป็นสุขเถิด

[๑๗] ส่วนญาติที่เกิดเป็นเปรตเหล่านั้น

พากันมาประชุมพร้อมกัน ณ ที่ให้ทานนั้น

ย่อมอนุโมทนาในอาหารและน้ำดื่มเป็นอันมากโดยเคารพว่า

๑ เหมือนเล่ม ๒๕

สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka