Tipitaka>

พระไตรปิฏก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 26 หน้าที่ 201

<< | หน้าที่ 201 | >>
[๒๐๖] ข้าพเจ้าจะรีบงดเว้นจากการฆ่าสัตว์

เว้นขาดจากการถือเอาสิ่งของที่เจ้าของมิได้ให้ในโลก

ยินดีเฉพาะภรรยาของตน

ไม่กล่าวเท็จ ไม่ดื่มน้ำเมา

มัฏฐกุณฑลีเปตวัตถุที่ ๕ จบ


๖. กัณหเปตวัตถุ


เรื่องเปรตกัณหโคตร


(โรหิไณยอำมาตย์กราบทูลว่า)

{๑๐๓ฆ} [๒๐๗] พระองค์ผู้กัณหโคตร ขอพระองค์เสด็จลุกขึ้นเถิด

จะมัวบรรทมอยู่ทำไม

จะมีประโยชน์อะไรต่อพระองค์ด้วยการบรรทมอยู่เล่า

พระเกสวะ (บัดนี้) พระภาดาร่วมพระอุทรของพระองค์

ซึ่งเป็นดังพระหทัยและนัยน์เนตรเบื้องขวาของพระองค์

ทรงมีลมกำเริบ เพ้อคลั่งอยู่

[๒๐๘] พระเจ้าเกสวะทรงสดับคำของโรหิไณยอำมาตย์นั้นแล้ว

ได้ทรงอึดอัดเพราะความโศกถึงพระภาดา

จึงรีบเสด็จลุกขึ้นทันที

(ทรงจับมือทั้งสองของฆฏบัณฑิตไว้มั่น เมื่อจะทรงปราศรัย จึงตรัสว่า)

[๒๐๙] เหตุไรหนอ เธอจึงเป็นดังคนบ้า

เที่ยวบ่นเพ้ออยู่ทั่วพระนครทวารกะนี้ ว่า

กระต่าย ๆ เธอต้องการกระต่ายเช่นไร

๑ โคตรดำ เป็นคำร้องเรียกถึงโคตรหรือเหล่ากอของพระวาสุเทพ (ซึ่งเป็นชื่อของพระนารายณ์ปาง พระกฤษณะ) (ขุ.เป.อ. ๒๐๗/๑๐๒)

สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka