พระไตรปิฏก

(พวกพ่อค้าถามว่า)

[๒๒๙] ท่านได้ทำกรรมชั่วทางกาย วาจา ใจอะไรไว้หรือ

เพราะผลกรรมอะไร ท่านจึงต้องจากโลกนี้ไปยังเปตโลก

(เปรตนั้นตอบว่า)

[๒๓๐] มีพระนครของพระเจ้าทสันนราช ปรากฏชื่อว่า เอรกัจฉะ

เมื่อก่อนข้าพเจ้าเป็นเศรษฐีอยู่ในนครนั้น

ชนทั้งหลายเรียกข้าพเจ้าว่า ธนปาลเศรษฐี

[๒๓๑] ข้าพเจ้ามีเงิน ๘๐ เล่มเกวียน ทองคำ

แก้วมุกดา แก้วไพฑูรย์ ก็มีมากมาย

[๒๓๒] แม้ข้าพเจ้าจะมีทรัพย์มากมายถึงเพียงนั้น

ก็ไม่พอใจที่จะให้ทาน ปิดประตูเรือนแล้ว จึงบริโภคอาหาร

ด้วยคิดว่า พวกยาจกอย่าได้เห็นเรา

[๒๓๓] ข้าพเจ้าไม่มีศรัทธา เป็นคนตระหนี่ กระด้าง

ได้ด่าพวกคนที่ให้ทาน ทำบุญ

และห้ามชนเป็นจำนวนมากที่ให้ทานทำบุญ

[๒๓๔] ด้วยคำว่า ผลแห่งทานไม่มี

ผลแห่งความสำรวมจักมีแต่ที่ไหน

จึงทำลายสระน้ำ บ่อน้ำ ที่เขาขุดไว้

ทำลายสวนดอกไม้ สวนผลไม้ ศาลาน้ำดื่ม

และสะพานในที่เดินลำบากให้พินาศ

[๒๓๕] ข้าพเจ้านั้นไม่ได้ทำความดี ทำแต่ความชั่วไว้

เคลื่อนจากมนุษยโลกนั้นแล้วจึงเกิดในแดนเปรต

มีแต่ความหิวกระหาย

[๒๓๖] ตลอด ๕๐ ปี ตั้งแต่ข้าพเจ้าตายแล้ว

ยังไม่ได้กินข้าวและดื่มน้ำเลย