พระไตรปิฏก

(อินทกเทพบุตรกราบทูลว่า)

[๓๒๕] พืชแม้มากที่บุคคลหว่านลงในนาดอน

ย่อมมีผลไม่ไพบูลย์ ทั้งไม่ทำชาวนาให้ปลื้มใจ ฉันใด

[๓๒๖] ทานมากมายที่บุคคลตั้งไว้ในบุคคลผู้ทุศีล

ย่อมมีผลไม่ไพบูลย์ ทั้งไม่ทำทายกให้ปลื้มใจ ก็ฉันนั้นเหมือนกัน

[๓๒๗] พืชแม้น้อยที่บุคคลหว่านลงในนาดี

เมื่อฝนตกสม่ำเสมอ ผลย่อมทำชาวนาให้ปลื้มใจ ฉันใด

[๓๒๘] อุปการะแม้น้อยที่บุคคลทำแล้วในท่านผู้มีศีล

มีคุณความดี ผู้คงที่ บุญย่อมกลับมีผลมาก ฉันนั้นเหมือนกัน

[๓๒๙] ควรเลือกให้ทานในเขตที่บุคคลให้แล้วมีผลมาก

ทายกเลือกให้ทานแล้ว จึงไปสู่สวรรค์

[๓๓๐] ทานที่เลือกให้พระสุคตทรงสรรเสริญ

ทานที่ทายกให้ในพระทักขิไณยบุคคลทั้งหลายซึ่งยังอยู่ในมนุษยโลกนี้

ย่อมมีผลมาก เหมือนพืชที่หว่านลงในนาดี







{๑๐๗} [๓๓๑] นางเปรตผู้มีผิวพรรณน่าเกลียดน่ากลัว

เข้าไปหาภิกษุนั้นผู้อยู่ในที่พักกลางวัน

ซึ่งนั่งอยู่ที่ริมฝั่งแม่น้ำคงคา

[๓๓๒] นางมีผมยาวห้อยลงมาจรดพื้นดิน

มีผมปกคลุมอยู่แล้ว

ได้กล่าวกับสมณะนั้นดังนี้ว่า