พระไตรปิฏก

[๔๖๓] เขาอยู่ในมนุษยโลกนี้แหละเป็นเวลาร้อยปี

เป็นผู้พรั่งพร้อมด้วยกามคุณทุกอย่าง หลังจากตายไป

จักเข้าถึงความเป็นสหายของท้าววาสวะ ๑ ในสัมปรายภพ







(อุบาสกคนหนึ่งถามนางเสริณีเปรตว่า)

{๑๑๖} [๔๖๔] นางผู้มีร่างกายซูบผอม มีแต่ซี่โครงปรากฏ

เธอเปลือยกาย มีผิวพรรณและรูปร่างน่าเกลียดน่ากลัว

ซูบผอม มีร่างกายสะพรั่งไปด้วยเส้นเอ็น

เธอเป็นใครเล่ามายืนอยู่ที่นี้

(นางเสริณีเปรตตอบว่า)

[๔๖๕] ท่านผู้เจริญ ดิฉันเกิดเป็นเปรตในยมโลก ได้รับความลำบาก

เพราะทำกรรมชั่วไว้จึงต้องจากโลกนี้ไปยังเปตโลก

(อุบาสกถามว่า)

[๔๖๖] เมื่อก่อนเธอได้ทำกรรมชั่วทางกาย วาจา ใจอะไรไว้หรือ

เพราะผลกรรมอะไรเธอจึงต้องจากโลกนี้ไปยังเปตโลก

(นางเสริณีเปรตตอบว่า)

[๔๖๗] เมื่อสมณพราหมณ์ทั้งหลาย

ผู้เป็นดุจท่าน้ำซึ่งไม่มีใครหวงห้ามมีอยู่

ดิฉันเก็บทรัพย์ไว้ประมาณกึ่งมาสก

เมื่อไทยธรรมมีอยู่ก็ไม่ได้ทำที่พึ่งแก่ตน

๑ ไปเกิดเป็นลูกของท้าวสักกะจอมเทพชั้นดาวดึงส์ (ขุ.เป.อ. ๔๖๓/๒๑๑)