พระไตรปิฏก

[๔๗๕] ดิฉันมีทรัพย์อยู่สี่แสน เก็บซ่อนไว้ใต้เตียง

ทั้งไม่ได้บอกใคร ๆ ไว้

[๔๗๖] ขอมารดาของดิฉันจงเอาทรัพย์ส่วนหนึ่งจากที่เก็บซ่อนไว้นั้น

ให้ทานบ้าง เลี้ยงชีพบ้าง

ครั้นให้ทานแล้วจงอุทิศส่วนบุญให้แก่ดิฉันบ้าง

เมื่อนั้นดิฉันจักมีความสุข สำเร็จความประสงค์ทุกอย่าง

[๔๗๗] มารดาของนางเสริณีเปรตนั้น

ถือเอาทรัพย์ส่วนหนึ่งจากที่นางเสริณีเปรตเก็บซ่อนไว้นั้นมาให้ทาน

ครั้นให้แล้วได้อุทิศส่วนบุญไปให้นาง

นางเสริณีเปรต มีความสุข

และแม้มารดาของนางก็มีความเป็นอยู่ดีขึ้น







(พระนารทเถระถามเปรตตนหนึ่งว่า)

{๑๑๗} [๔๗๘] ท่านยังหนุ่ม มีเทพบุตรและเทพธิดาห้อมล้อม

งามด้วยกามคุณทั้งหลาย ซึ่งทำให้เกิดความกำหนัดยินดี

ได้เสวยเหตุแห่งทุกข์ในกลางวัน

ชาติก่อน ท่านได้ทำกรรมอะไรไว้

(เปรตนั้นตอบว่า)

[๔๗๙] เมื่อชาติก่อน ข้าพเจ้าเป็นพรานเนื้อ

มีฝ่ามือเปื้อนเลือด เป็นคนหยาบช้าทารุณ

อยู่ที่เขาคิริพพชะ เป็นที่น่ารื่นรมย์

ใกล้กรุงราชคฤห์ซึ่งน่ารื่นรมย์