Tipitaka>

พระไตรปิฏก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 26 หน้าที่ 261

<< | หน้าที่ 261 | >>
[๕๗๖] แต่ถ้าพระองค์จักทรงเคารพธรรม

ยินดีบริจาคทานเครื่องบำรุงอัตภาพ

เป็นเสมือนบ่อน้ำของสมณพราหมณ์ทั้งหลาย

ขอเดชะเจ้าลิจฉวี เมื่อเป็นดังนี้ พระองค์จักได้เห็นข้าพระองค์

[๕๗๗] และข้าพระองค์จักได้เห็นได้เจรจากับพระองค์

ขอพระองค์โปรดทรงปล่อยบุรุษนี้จากหลาวโดยเร็ว

เพราะการมาหาบุรุษนี้เป็นเหตุ

เราทั้งสองได้เป็นพยานร่วมกัน

เพราะเหตุแห่งบุรุษถูกเสียบที่หลาว ข้าพระองค์เข้าใจว่า

[๕๗๘] เราทั้งสองนั้นได้เป็นพยานร่วมกัน

ฝ่ายบุรุษถูกเสียบที่หลาวนี้ ถูกปล่อยโดยเร็วโดยทันที

แล้วประพฤติธรรมโดยเคารพ

พึงพ้นจากนรกนั้นแน่นอน

กรรมที่เว้นการให้ผล ก็พึงมีได้

[๕๗๙] พระองค์เสด็จเข้าไปหากัปปิตกภิกษุแล้ว

ทรงถวายทานแก่ท่าน ในเวลาที่สมควร

ประทับนั่งใกล้แล้วเชิญตรัสถามด้วยพระโอษฐ์เอง

ท่านจักทูลความข้อนั้นแก่พระองค์

[๕๘๐] พระองค์ทรงประสงค์บุญ และมีจิตไม่ประทุษร้าย

เชิญเสด็จเข้าไปหาภิกษุนั้นแล้วตรัสถามเถิด

ท่านจักทูลธรรมทั้งที่ทรงสดับแล้ว

และยังไม่ได้ทรงสดับทั้งหมดแด่พระองค์ตามความรู้

(พระองค์ทรงสดับธรรมแล้วจักได้ตรัสบอกสุคติ)

๑ กรรมที่เว้นผลอันบุคคลพึงเสวยในภพต่อ ๆ ไป (อโหสิกรรม) พึงมีได้ เมื่อยังมีการเวียนว่ายตายเกิด (ขุ.เป.อ. ๕๙๐/๒๕๙)

สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka