พระไตรปิฏก

(พวกพ่อค้ากล่าวว่า)

[๖๔๐] พวกข้าพเจ้าต้องการทรัพย์ หวังกำไร

จึงพากันไปยังสินธุประเทศ และโสวีระประเทศ

แล้วจักประกอบกรรมที่ได้รับรองไว้ตามสมควร

มีการเสียสละอย่างบริบูรณ์

กระทำการบูชาเสรีสกเทพบุตรอย่างโอฬาร

(เทพบุตรกล่าวว่า)

[๖๔๑] ท่านทั้งหลาย อย่าได้ทำการบูชาเสรีสกเทพบุตรเลย

สิ่งที่ท่านทั้งหลายพูดถึงทั้งหมด จักมีแก่พวกท่าน

ท่านทั้งหลายจงงดเว้นกรรมชั่วและจงตั้งใจประกอบตามธรรม

[๖๔๒] ในหมู่พ่อค้าเกวียนนี้ มีอุบาสกผู้เป็นพหูสูต

มีศีลและวัตร มีศรัทธา มีจาคะ

มีศีลเป็นที่รักอย่างยิ่ง

มีวิจารณญาณ สันโดษ มีความรู้

[๖๔๓] ไม่พูดเท็จทั้งที่รู้อยู่

ไม่คิดเบียดเบียนผู้อื่น

ไม่พูดส่อเสียดให้เขาแตกกัน

พูดแต่วาจาอ่อนหวานละมุนละม่อม

[๖๔๔] เขามีความเคารพ ยำเกรง มีวินัย

ไม่เป็นคนเลว เป็นผู้บริสุทธิ์ในอธิศีล

มีความประพฤติประเสริฐ

เลี้ยงมารดาบิดาโดยชอบธรรม

[๖๔๕] เขาเห็นจะแสวงหาโภคทรัพย์ เพราะเหตุแห่งมารดาบิดา

มิใช่เพราะเหตุแห่งตน เมื่อมารดาบิดาล่วงลับไป

เขาก็น้อมไปในเนกขัมมะ ประพฤติพรหมจรรย์