พระไตรปิฏก

[๗๙๒] อนึ่ง พวกข้าพเจ้านั้นจากเปตโลกนี้ไปแล้ว

ได้กำเนิดเป็นมนุษย์

จักรู้ความประสงค์ของผู้ขอ สมบูรณ์ด้วยศีล

และทำกุศลให้มากเป็นแน่







(เวมานิกเปรตตนหนึ่งได้กล่าวกับหญิงมนุษย์คนหนึ่งว่า)

{๑๓๑} [๗๙๓] สัตว์นรกบางพวก กำเนิดสัตว์ดิรัจฉาน เปรต อสุรกาย

หรือแม้มนุษย์ และเทวดาเธอก็ได้เห็นแล้ว

ผลกรรมของตนเธอก็ได้เห็นด้วยตนเอง

เราจักนำเธอไปส่งยังเมืองปาฏลีบุตรซึ่งไม่มีใครหวงห้าม

เธอไปที่เมืองนั้นแล้วจงทำกุศลกรรมเถิด

(เมื่อหญิงนั้นได้ฟังแล้ว มีความปลื้มใจ จึงกล่าวตอบว่า)

[๗๙๔] เทวดาผู้ควรบูชา ท่านเป็นผู้มุ่งประโยชน์เกื้อกูลแก่ดิฉัน

ดิฉันจะทำตามคำของท่าน

ท่านเป็นอาจารย์ของดิฉัน

[๗๙๕] สัตว์นรกบางพวก กำเนิดสัตว์ดิรัจฉาน เปรต อสุรกาย

หรือแม้มนุษย์ และเทวดาดิฉันก็ได้เห็นแล้ว

ผลกรรมของตนดิฉันก็ได้เห็นเองแล้ว

ดิฉันจะทำบุญให้มาก