Tipitaka>

พระไตรปิฏก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 26 หน้าที่ 312

<< | หน้าที่ 312 | >>
๔. สุคันธเถรคาถา


ภาษิตของพระสุคันธเถระ


ทราบว่า ท่านพระสุคันธเถระได้กล่าวคาถาไว้ดังนี้ว่า

{๑๖๑} [๒๔] ภิกษุบวชยังไม่ทันครบพรรษา

มองเห็นธรรมว่าเป็นธรรมดีงาม

บรรลุวิชชา ๓ แล้ว

ได้ทำตามคำสอนของพระพุทธเจ้าแล้ว

๕. นันทิยเถรคาถา


ภาษิตของพระนันทิยเถระ


ทราบว่า ท่านพระนันทิยเถระได้กล่าวคาถาไว้ดังนี้ว่า

{๑๖๒} [๒๕] มารผู้มีกรรมหยาบช้าและมีชาติเลวทราม

ท่านเบียดเบียนภิกษุผู้มีจิตบรรลุอรหัตตผล

สว่างไสวด้วยญาโณภาส เป็นนิตย์เช่นนั้น

จะได้รับทุกข์มหันต์

๖. อภัยเถรคาถา


ภาษิตของพระอภัยเถระ


ทราบว่า ท่านพระอภัยเถระได้กล่าวคาถาไว้ดังนี้ว่า

{๑๖๓} [๒๖] เพราะเราได้ฟังวาจาสุภาษิตของพระพุทธเจ้า

ผู้เป็นเผ่าพันธุ์พระอาทิตย์

จึงได้รู้แจ้งธรรมอันละเอียดยิ่ง

ดุจบุคคลยิงปลายขนทรายด้วยลูกศร

๑ ระลึกชาติได้, ตาทิพย์, สิ้นอาสวะ (ขุ.เถร.อ. ๑/๒๔/๑๒๔)
๒ อรหัตตมรรคญาณ (ขุ.เถร.อ. ๑/๒๕/๑๒๖)

สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka