Tipitaka>

พระไตรปิฏก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 26 หน้าที่ 315

<< | หน้าที่ 315 | >>
๓. โสปากเถรคาถา


ภาษิตของพระโสปากเถระ


ทราบว่า ท่านพระโสปากเถระได้กล่าวคาถาไว้ดังนี้ว่า

{๑๗๐} [๓๓] บุคคลมีอัธยาศัยประกอบด้วยเมตตา

ในบุตรคนเดียวที่น่ารัก ฉันใด

ภิกษุพึงมีอัธยาศัยประกอบด้วยเมตตา

ในสัตว์ทั้งปวงในที่ทุกแห่ง ฉันนั้น

๔. โปสิยเถรคาถา


ภาษิตของพระโปสิยเถระ


ทราบว่า ท่านพระโปสิยเถระได้กล่าวคาถาไว้ดังนี้ว่า

{๑๗๑} [๓๔] หญิงเหล่านี้ไม่เข้าใกล้เป็นการดี

แต่พอเข้าใกล้ ก็จักก่อความพินาศให้เนืองนิตย์

เราออกจากป่ามาสู่บ้าน จากนั้นก็เข้าไปยังเรือน

เราชื่อโปสิยะ ไม่บอกลาใคร ลุกจากเตียงหลีกหนีไป

๕. สามัญญกานิเถรคาถา


ภาษิตของพระสามัญญกานิเถระ


ทราบว่า ท่านพระสามัญญกานิเถระได้กล่าวคาถาไว้ดังนี้ว่า


{๑๗๒} [๓๕] บุคคลผู้ต้องการนิรามิสสุข

ประพฤติให้สมควรแก่การได้ความสุขนั้น ย่อมได้ความสุข

ผู้บำเพ็ญอริยมรรคมีองค์ ๘ อันเป็นทางสายตรง

ไม่คดเคี้ยว เพื่อบรรลุอมตบท

ย่อมได้เกียรติคุณและเจริญยศ

๑ ธาตุที่ไม่มีปัจจัยปรุงแต่ง (ขุ.เถร.อ. ๑/๓๕/๑๕๔)

สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka