พระไตรปิฏก

ทราบว่า ท่านพระรามเณยยกเถระได้กล่าวคาถาไว้ดังนี้ว่า

{๑๘๖} [๔๙] เจ้ามารร้ายเอ๋ย จิตของเรานั้นไม่หวั่นไหว

ในเพราะเสียงจ้อกแจ้กของฝูงนกกระจาบและเสียงกู่ก้องของฝูงลิง

เพราะจิตของเรายินดีในเอกัคคตารมณ์ ๑





ทราบว่า ท่านพระวิมลเถระได้กล่าวคาถาไว้ดังนี้ว่า

{๑๘๗} [๕๐] พื้นปฐพีฉ่ำชื่นด้วยน้ำฝน

ลมเจือละอองฝนก็โชยพัด

ทั้งสายฟ้าก็แลบอยู่ทั่วท้องฟ้า

(แต่)วิตก ๒ ทั้งหลายระงับไป

จิตของเราตั้งมั่นดีแล้ว





๑. พระสิริวัฑฒเถระ ๒. พระขทิรวนิยเรวตเถระ

๓. พระสุมังคลเถระ ๔. พระสานุเถระ

๕. พระรมณียวิหารีเถระ ๖. พระสมิทธิเถระ

๗. พระอุชชยเถระ ๘. พระสัญชยเถระ

๙. พระรามเณยยกเถระ ๑๐. พระวิมลเถระ

๑ มีอารมณ์เดียว (ขุ.เถร.อ. ๑/๔๙/๑๘๘)
๒ การตรึกถึงกามคุณเป็นต้น (ขุ.เถร.อ. ๑/๕๐/๑๙๑)