พระไตรปิฏก

ทราบว่า ท่านพระวัชชีบุตรเถระได้กล่าวคาถาไว้ดังนี้ว่า

{๑๙๙} [๖๒] เราอยู่ในป่าแต่ผู้เดียว เหมือนกับท่อนไม้ที่เขาทิ้งไว้ในป่า

คนหมู่มากปรารถนาจะเป็นเช่นอย่างเรา

เหมือนสัตว์นรกพากันปรารถนาผู้ไปสวรรค์





ทราบว่า ท่านพระปักขเถระได้กล่าวคาถาไว้ดังนี้ว่า

{๒๐๐} [๖๓] ชิ้นเนื้อพลัดหลุดจากปากเหยี่ยว

เหยี่ยวติดใจในชิ้นเนื้อนั้นก็หวนกลับมาโฉบเอาอีก

นิพพานที่น่ารื่นรมย์ซึ่งพระอริยเจ้ายินดีแล้วเป็นความสุขโดยส่วนเดียว

มีความสุขซึ่งเกิดจากผลสมาบัติติดตามมา

เป็นกิจที่เราทำเสร็จแล้ว





ทราบว่า ท่านพระวิมลโกณฑัญญเถระได้กล่าวคาถาไว้ดังนี้ว่า

{๒๐๑} [๖๔] ภิกษุผู้เกิดจากนางทุมะ ๑ กับพระเจ้าปัณฑรเกตุ ๒ ผู้ครองเศวตฉัตรลดธง ๓ เสียได้ ใช้ธงชัยนั้นแหละ ๔กำจัดมานะมีประการหลากหลายเป็นดุจลดธงผืนใหญ่ลงเสียได้

๑ นางอัมพปาลี (ขุ.อิติ.อ. ๖๔/๒๒๗)
๒ พระเจ้าพิมพิสาร (ขุ.อิติ.อ. ๖๔/๒๒๗)
๓ มานะ (ขุ.อิติ.อ. ๖๔/๒๒๘)
๔ ปัญญานั้นแหละ (ขุ.อิติ.อ. ๖๔/๒๒๘)