พระไตรปิฏก

{๓๐๘} [๒๒๓] เมื่อเรายังถอนลูกศรคือตัณหาขึ้นไม่ได้

เราจะไม่กิน ไม่ดื่ม ไม่ออกไปจากวิหาร

ทั้งจะไม่เอนกายนอน

[๒๒๔] เชิญท่านดูความเพียร

ความบากบั่นของเรานั้นผู้อยู่อย่างนี้ เราบรรลุวิชชา ๓

ได้ทำตามคำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าแล้ว





(พระพากุลเถระเมื่อจะพยากรณ์พระอรหัต จึงได้กล่าว ๓ คาถาไว้ดังนี้ว่า)

{๓๐๙} [๒๒๕] ผู้ต้องการจะทำกิจที่ควรทำก่อนในภายหลัง

ย่อมพลาดจากฐานะที่นำความสุขมาให้

และย่อมเดือดร้อนในภายหลัง

[๒๒๖] บุคคลพึงพูดถึงสิ่งที่ตนทำได้

ไม่พึงพูดถึงสิ่งที่ตนทำไม่ได้

บัณฑิตทั้งหลายย่อมรู้จักบุคคลผู้ไม่ทำ ดีแต่พูด

[๒๒๗] นิพพานที่พระสัมมาสัมพุทธเจ้าทรงแสดงแล้ว

เป็นสุขดีหนอ ไม่มีความโศก

ปราศจากกิเลสดุจธุลี เกษม เป็นที่ดับทุกข์ได้





(พระธนิยเถระเมื่อจะพยากรณ์พระอรหัต จึงได้กล่าว ๓ คาถาไว้ดังนี้ว่า)

{๓๑๐} [๒๒๘] ถ้าภิกษุมุ่งหวังในความเป็นสมณะ

ปรารถนาจะเป็นอยู่สบาย

ไม่ควรดูหมิ่นจีวร ข้าว และน้ำอันเป็นของสงฆ์