Tipitaka>

พระไตรปิฏก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 26 หน้าที่ 395

<< | หน้าที่ 395 | >>
๔. สุมนเถรคาถา


ภาษิตของพระสุมนเถระ


(พระสุมนเถระเมื่อเปล่งอุทานจึงได้กล่าว ๕ คาถาไว้ดังนี้ว่า)

{๓๓๘} [๓๓๐] พระอุปัชฌาย์ปรารถนาธรรมข้อใด ในบรรดาธรรมทั้งหลาย

จึงได้อนุเคราะห์เราผู้มุ่งหวังแต่นิพพาน

กิจที่ควรทำ เราได้ทำเสร็จสิ้นแล้ว

[๓๓๑] ธรรม เราได้บรรลุแล้ว

ทำให้แจ้งประจักษ์ด้วยตนเองแล้ว

เรานั้นมีญาณบริสุทธิ์ หมดความสงสัย

จึงประกาศให้แจ้งในสำนักท่าน

[๓๓๒] เรารู้จักขันธ์ที่อาศัยอยู่มาก่อน

ชำระทิพยจักษุให้หมดจดแล้ว

เราได้บรรลุประโยชน์ตน ได้ทำตามคำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าแล้ว

[๓๓๓] เราไม่ประมาท

ศึกษาสิกขามาอย่างดีในคำสอนของท่าน

กิเลสอาสวะทั้งมวลของเราสิ้นไปแล้ว

บัดนี้ ไม่มีการเกิดอีก

[๓๓๔] ท่านมีแต่ความเอ็นดู

ได้อนุเคราะห์สั่งสอนเรา ด้วยข้อวัตรปฏิบัติที่ประเสริฐ

คำสอนของท่านไม่ไร้ค่า

เราเป็นอันเตวาสิกศึกษาแล้วในสำนักของท่าน

๑ มรรค ๔ (๑) โสดาปัตติมรรค (๒) สกทาคามิมรรค (๓) อนาคามิมรรค (๔) อรหัตตมรรค (ขุ.เถร.อ. ๒/๓๓๑/๕๕)
๒ บุพเพสันนิวาส

สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka