Tipitaka>

พระไตรปิฏก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 26 หน้าที่ 450

<< | หน้าที่ 450 | >>
[๖๓๘] เมื่อเราบำเพ็ญเพียรอย่างหนัก

พระศาสดาซึ่งมีพระจักษุยอดเยี่ยมในโลก

ได้ทรงแสดงธรรมอุปมาด้วยสายพิณสอนเรา

เราฟังพระดำรัสของพระองค์แล้วยินดีอยู่ในคำสอน

[๖๓๙] ทำสมถะ ให้ถึงพร้อมเพื่อบรรลุประโยชน์สูงสุด

เราบรรลุวิชชา ๓ ได้ทำตามคำสั่งสองของพุทธเจ้าแล้ว

[๖๔๐] เราผู้น้อมไปในเนกขัมมะ และความสงัดใจ

น้อมไปในความไม่เบียดเบียน หมดความยึดมั่นถือมั่น

[๖๔๑] น้อมไปในความสิ้นตัณหาและความไม่หลงแห่งใจ

เพราะเห็นความเกิดขึ้นแห่งอายตนะ จิตจึงหลุดพ้นได้โดยชอบ

[๖๔๒] ภิกษุผู้มีจิตสงบระงับหลุดพ้นโดยชอบ ทำกิจเสร็จแล้วนั้น

ย่อมไม่มีการสั่งสม ทั้งไม่มีกิจอื่นที่จะต้องทำ

[๖๔๓] ภูเขาหินแท่งทึบย่อมไม่สะเทือนเพราะลมฉันใด

รูป เสียง กลิ่น รส โผฏฐัพพะและธรรมารมณ์ทั้งมวล

[๖๔๔] ทั้งที่เป็นอิฏฐารมณ์และอนิฏฐารมณ์

ทำจิตของผู้คงที่ให้หวั่นไหวไม่ได้ ฉันนั้น

จิตของผู้คงที่นั้น เป็นจิตตั้งมั่น ไม่หวั่นไหว

ไม่เกาะเกี่ยวด้วยอารมณ์อะไร

เพราะผู้คงที่นั้นได้เห็นความเสื่อมไปแห่งอารมณ์นั้นแล้ว

เตรสกนิบาต จบ


รวมเรื่องพระเถระที่มีในนิบาตนี้ คือ


๑. พระโสณโกฬิวิสเถระมีฤทธิ์มากรูปเดียวเท่านั้น

และในเตรสกนิบาตนี้ มี ๑๓ คาถา ฉะนี้แล

๑ สมาธิที่ทำให้เกิดวิปัสสนา (ขุ.เถร.อ. ๒/๖๓๙/๒๖๑)
๒ การออกบวช (ขุ.เถร.อ. ๒/๖๔๐/๒๖๑)

สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka