Tipitaka>

พระไตรปิฏก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 26 หน้าที่ 500

<< | หน้าที่ 500 | >>
[๙๗๘] ภัยอย่างใหญ่หลวงซึ่งยังมาไม่ถึงนี้ จะมาถึงข้างหน้า

ขอท่านทั้งหลายจงเป็นผู้ว่าง่าย พูดจาอ่อนหวาน

มีความเคารพกันและกัน

[๙๗๙] มีจิตเมตตากรุณา สำรวมในศีล

ปรารภความเพียร มีใจเด็ดเดี่ยว

บากบั่นมั่นคงเป็นประจำเถิด

[๙๘๐] ขอชนทั้งหลายจงเห็นความประมาทโดยเป็นสิ่งที่น่ากลัว

และเห็นความไม่ประมาทโดยเป็นสิ่งที่เกษม

แล้วบำเพ็ญอัฏฐังคิกมรรคที่จะบรรลุอมตบท ได้

๒. สารีปุตตเถรคาถา


ภาษิตของพระสารีบุตรเถระ


(พระสารีบุตรเถระเมื่อจะพยากรณ์พระอรหัตแก่ภิกษุทั้งหลาย จึงได้กล่าว ภาษิตเหล่านี้ว่า)

{๓๙๖} [๙๘๑] ผู้ใดมีสติประพฤติเหมือนผู้สำรวมกาย เหมือนสัตบุรุษ

ไม่ประมาท เหมือนผู้สำรวมความคิด

ยินดีในการเจริญกรรมฐานไว้ภายใน

มีจิตตั้งมั่นดีอยู่ผู้เดียว สันโดษ

นักปราชญ์ทั้งหลาย เรียกผู้นั้นว่าเป็นภิกษุ

[๙๘๒] ภิกษุ เมื่อฉันอาหารสดก็ตาม แห้งก็ตาม

ไม่พึงฉันให้อิ่มเกินไป ไม่พึงฉันให้น้อยเกินไป

พึงฉันแต่พอประมาณ พึงมีสติอยู่

[๙๘๓] พึงเลิกฉันก่อนอิ่ม ๔-๕ คำ แล้วดื่มน้ำ

เท่านี้ก็เพียงพอเพื่ออยู่ผาสุก

ของภิกษุผู้มีใจเด็ดเดี่ยวมุ่งนิพพาน

๑ นิพพาน (ขุ.เถร.อ. ๒/๙๘๐/๔๐๗)

สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka