พระไตรปิฏก

(พระวังคีสเถระบวชแล้วใหม่ ๆ ได้เห็นหญิงหลายคน ล้วนแต่งตัวงดงาม พา กันไปวิหาร ก็เกิดความกำหนัดยินดี เมื่อจะบรรเทาความกำหนัดยินดีนั้น ได้กล่าว ภาษิตเหล่านี้ว่า)

{๔๐๑} [๑๒๑๘] ความตรึกกับความคะนองอย่างเลวทรามเหล่านี้

ย่อมเข้าครอบงำเราผู้ออกบวชเป็นบรรพชิต

[๑๒๑๙] บุตรของคนสูงศักดิ์ได้ศึกษาวิชายิงธนูคราวละมากๆ

มาอย่างเชี่ยวชาญ ยิงลูกธนูไปรอบ ๆ ตัวโดยไม่ผิดพลาด

[๑๒๒๐] ถึงแม้หญิงจะมามากยิ่งไปกว่าหญิงเหล่านี้

ก็จะเบียดเบียนเราไม่ได้แน่นอน

เพราะเราได้เป็นผู้ตั้งมั่นอยู่ในธรรมเสียแล้ว

[๑๒๒๑] ด้วยว่า เราได้สดับทางเป็นที่ให้ถึงนิพพานนี้

เบื้องพระพักตร์ของพระพุทธเจ้า ผู้เป็นเผ่าพันธุ์ดวงอาทิตย์

ใจของเรายินดีแล้วในทางนั้นแน่นอน

[๑๒๒๒] มารผู้ชั่วช้า ถ้าท่านยังเข้ามาหาเราผู้อยู่ด้วยอาการอย่างนี้

เราก็จะทำทางที่เราทำไว้ให้ถึงที่สุด

โดยท่านจะไม่พบเห็นได้ ฉะนั้น

[๑๒๒๓] ผู้ใดละความยินดี ยินร้าย

และความตรึกเกี่ยวกับบ้านเรือนได้ทั้งหมด

หมดตัณหา ไม่มีกิเลส ไม่พึงก่อตัณหาดุจป่าในที่ไหน ๆ

ผู้นั้นชื่อว่าเป็นภิกษุ