พระไตรปิฏก

(พระวังคีสเถระหวังจะชมเชยพระอัญญาโกณฑัญญเถระ จึงได้กล่าวภาษิต เหล่านี้ว่า)

[๑๒๕๕] พระอัญญาโกณฑัญญเถระผู้ตรัสรู้ตามพระพุทธเจ้า

ได้มีความบากบั่นอย่างแรงกล้า

ได้วิเวกซึ่งเป็นธรรมเครื่องอยู่เป็นสุขเป็นประจำ

[๑๒๕๖] เป็นผู้ไม่ประมาท ศึกษาอยู่ ได้บรรลุสิ่งที่พระสาวกผู้ทำตาม

คำสอนของพระศาสดาจะพึงบรรลุได้ทุกรูป

[๑๒๕๗] พระอัญญาโกณฑัญญเถระมีอานุภาพมาก

ได้บรรลุวิชชา ๓ ฉลาดในการกำหนดรู้จิตของผู้อื่น

เป็นพุทธทายาทมาถวายอภิวาทพระยุคลบาทของพระศาสดาอยู่

(พระวังคีสเถระหวังจะชมเชยพระผู้มีพระภาคและพระอรหันตสาวก จึงได้กล่าว ภาษิตเหล่านี้ว่า)

[๑๒๕๘] พระสาวกทั้งหลายผู้ได้บรรลุวิชชา ๓ ละมัจจุราชได้

พากันแวดล้อมพระมหามุนีผู้ถึงฝั่งแห่งทุกข์ ประทับนั่งที่ข้างภูเขา

[๑๒๕๙] พระมหาโมคคัลลานะผู้มีฤทธิ์มาก

พิจารณากำหนดรู้จิตที่หลุดพ้น

ไม่มีอุปธิของพระขีณาสพเหล่านั้นได้ด้วยจิต

[๑๒๖๐] พระสาวกเหล่านั้นพากันแวดล้อมพระมหามุนีโคดม

ผู้ทรงสมบูรณ์ด้วยสมบัติทุกประการ

ทรงถึงฝั่งแห่งทุกข์ เพียบพร้อมด้วยพระคุณมากอย่าง

(พระวังคีสเถระ หวังจะชมเชยพระผู้มีพระภาค จึงได้กล่าวภาษิตนี้ว่า)

[๑๒๖๑] ข้าแต่พระมหามุนีอังคีรส

พระองค์ไพโรจน์ล่วงโลกทั้งหมดด้วยพระยศ

เหมือนดวงจันทร์และดวงอาทิตย์ที่ปราศจากมลทิน

สว่างจ้าอยู่บนท้องฟ้าที่ปราศจากเมฆหมอก