พระไตรปิฏก

พระอปราสามาเถรี(ได้กล่าวภาษิตเหล่านี้ว่า)

{๔๓๐} [๓๙] ตั้งแต่เราบวชมาแล้ว ๒๕ พรรษา

ยังไม่รู้สึกว่าได้ความสงบจิตในกาลไหน ๆ เลย

[๔๐] เราบังคับจิตให้อยู่ในอำนาจไม่ได้ จึงไม่ได้ความสงบจิต

เพราะเหตุนั้น เรามาระลึกถึงคำสอนของพระชินเจ้า

จึงได้ถึงความสังเวช

[๔๑] ถูกทุกข์มากมายกระทบแล้ว จึงยินดีในความไม่ประมาท

บรรลุความสิ้นตัณหา ได้ทำตามคำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าแล้ว

วันนี้เป็นคืนที่ ๗ นับแต่วันที่เราทำตัณหาให้แห้งสนิทแล้ว





พระอุตตมาเถรี(ได้กล่าวภาษิตนี้ว่า)

{๔๓๑} [๔๒] เราบังคับจิตให้อยู่ในอำนาจไม่ได้ จึงไม่ได้ความสงบจิต

ต้องเข้าออกจากที่อยู่ถึง ๔-๕ ครั้ง

[๔๓] ได้เข้าไปหาภิกษุณีผู้มีวาจาที่เชื่อถือได้

ท่านได้แสดงธรรม คือขันธ์ อายตนะ และธาตุแก่เรา

[๔๔] เราฟังธรรมของท่านแล้วได้ปฏิบัติตามที่ท่านพร่ำสอน

เอิบอิ่มด้วยสุขที่เกิดแต่ปีติ

นั่งขัดสมาธิท่าเดียวตลอด ๗ วัน

ในวันที่ ๘ ทำลายกองความมืดได้แล้ว จึงเหยียดเท้าออก