พระไตรปิฏก

(พระกีสาโคตมีเถรีได้กล่าวภาษิตเหล่านี้ว่า)

{๔๖๔} [๒๑๓] พระมุนีกล่าวสรรเสริญความเป็นผู้มีกัลยาณมิตร

ไว้เฉพาะชาวโลกว่า ผู้คบกัลยาณมิตร

ถึงแม้จะเป็นพาล ก็จะพึงเป็นบัณฑิตได้บ้าง

[๒๑๔] สัตบุรุษเป็นคนที่ควรคบ

ผู้คบสัตบุรุษ ปัญญาย่อมเจริญได้แน่นอน

ผู้คบสัตบุรุษ พึงพ้นจากทุกข์ทั้งมวลได้

[๒๑๕] และพึงรู้แจ้งอริยสัจ ๔ คือ

ทุกข์ ๑ เหตุให้เกิดทุกข์ ๑ ความดับทุกข์ ๑

อริยมรรคมีองค์แปด ๑

(ยักษิณีกล่าวว่า)

[๒๑๖] พระผู้มีพระภาคเป็นสารถีผู้ทรงฝึกคนที่ควรฝึก

ตรัสว่า ความเป็นหญิงเป็นทุกข์

เพราะแม้ความเป็นหญิงมีสามีร่วมกันก็เป็นทุกข์

หญิงบางพวกคลอดครั้งเดียว

[๒๑๗] อดกลั้นความทุกข์ที่เกิดขึ้นเพราะการคลอดบุตรไม่ไหว

จึงเชือดคอตนเองเสียก็มี

บางพวกมีร่างกายอ่อนแอ

ทนความลำบากไม่ได้ กินยาพิษเสียก็มี

เด็กอยู่ในครรภ์ และมารดาผู้มีครรภ์

ย่อมประสบความย่อยยับทั้งสองคนก็มี