พระไตรปิฏก

ทราบว่า พระสุเมธาเถรีได้กล่าวภาษิตเหล่านี้ว่า

{๔๗๔} [๔๕๐] เราเป็นธิดาของพระอัครมเหสีพระเจ้าโกญจะกรุงมันตาวดี ชื่อว่า

สุเมธา ผู้ที่พระอริยเจ้าทั้งหลายผู้ทำตามคำสั่งสอน

ทำให้เกิดเลื่อมใสแล้ว

[๔๕๑] เจ้าหญิงสุเมธามีศีล กล่าวธรรมได้วิจิตร

เป็นพหูสูต ถูกแนะนำในคำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า

เข้าเฝ้าพระชนกและพระชนนี กราบทูลว่า

“ขอพระชนกพระชนนีทั้ง ๒ พระองค์

โปรดตั้งพระทัยสดับคำของลูก

[๔๕๒] ลูกยินดีอย่างยิ่งในนิพพาน

ภพถึงแม้ว่าจะเป็นทิพย์ก็ไม่ยั่งยืน

จะกล่าวไปใยถึงกามทั้งหลายซึ่งเป็นของว่างเปล่า

มีความยินดีน้อย มีความคับแค้นมาก

[๔๕๓] กามทั้งหลายเผ็ดร้อน เปรียบด้วยงูพิษ

ที่พวกคนเขลาหมกมุ่นอยู่

พวกคนเขลาเหล่านั้นแออัดกันในนรก

ต้องประสบทุกข์เดือดร้อนอยู่เป็นเวลาช้านาน

[๔๕๔] พวกคนเขลาไม่สำรวมกายวาจาและใจ ทำแต่ความชั่ว

พอกพูนแต่ความชั่วย่อมโศร้าโศกในอบายทุกเมื่อ