Tipitaka>

พระไตรปิฏก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 27 หน้าที่ 4

<< | หน้าที่ 4 | >>
๘. คามณิชาดก (๘)


ว่าด้วยคามณิกุมาร


(คามณิกุมารเปล่งอุทานว่า)

{๘} [๘] เออก็ ผลที่หวังจะสำเร็จแก่ผู้ไม่ใจเร็วด่วนได้

เรามีพรหมจรรย์แก่กล้าแล้ว

ท่านจงเข้าใจดังนี้เถิด พ่อคามณิ

คามณิชาดกที่ ๘ จบ


๙. มฆเทวชาดก (๙)


ว่าด้วยพระเจ้ามฆเทวะ


(พระราชาทรงจับพระเกสาหงอกแล้ว ตรัสแก่อำมาตย์ทั้งหลายว่า)

{๙} [๙] เมื่อวัยล่วงเลยไป ผมบนศีรษะของเราก็หงอก

เทวทูตก็ปรากฏชัด บัดนี้เป็นเวลาที่เราควรจะบวช

มฆเทวชาดกที่ ๙ จบ


๑๐. สุขวิหาริชาดก (๑๐)


ว่าด้วยการอยู่เป็นสุข


(ฤๅษีโพธิสัตว์แสดงธรรมถวายพระราชาว่า)

{๑๐} [๑๐] บุคคลเหล่าอื่นไม่ต้องรักษาคุ้มครองผู้ใด

และผู้ใดก็ไม่ต้องรักษาคุ้มครองบุคคลเหล่าอื่น

มหาบพิตร ผู้นั้นแหละไม่เยื่อใยในกามทั้งหลาย

ย่อมอยู่เป็นสุข

สุขวิหาริชาดกที่ ๑๐ จบ


อปัณณกวรรคที่ ๑ จบ



สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka