พระไตรปิฏก

{๖๓} [๖๓] ธรรมดาหญิงมีนิสัยมักโกรธ อกตัญญู

มักพูดส่อเสียด ชอบทำลายมิตร

ภิกษุ เธอจงประพฤติพรหมจรรย์ จักไม่เสื่อมจากสุข







(อาจารย์ทิศาปาโมกข์โพธิสัตว์หวังจะสอนพราหมณ์มาณพผู้เป็นศิษย์ จึงกล่าวว่า)

{๖๔} [๖๔] อย่าดีใจเลยว่าหญิงนี้ต้องการเรา

อย่าเสียใจไปเลยว่าหญิงนี้ไม่ต้องการเรา

ภาวะของหญิงรู้ได้ยาก เหมือนปลาแหวกว่ายอยู่ในน้ำ







(อาจารย์ทิศาปาโมกข์โพธิสัตว์หวังจะสอนศิษย์ จึงกล่าวว่า)

{๖๕} [๖๕] แม่น้ำ หนทาง โรงสุรา สภา

และบ่อน้ำดื่มเป็นฉันใด

ธรรมดาหญิงในโลกก็ฉันนั้น

บัณฑิตทั้งหลายย่อมไม่ถือโกรธเธอ







(ดาบสโพธิสัตว์เสื่อมจากฌานเข้าไปเฝ้าพระราชากราบทูลแล้ว จึงกล่าวว่า)