พระไตรปิฏก

(พราหมณ์บำเรอไฟผู้เป็นโพธิสัตว์เข้าใจว่าการบูชาไฟไม่มีประโยชน์ จึงกล่าวว่า)

{๑๔๔} [๑๔๔] ไฟอสัตบุรุษ การที่เราบูชาเจ้าด้วยหางนั้นก็มากพอแล้ว

วันนี้ เนื้อไม่มีสำหรับเจ้าผู้ชอบเนื้อ

ขอท่านผู้เจริญจงรับเอาเพียงหางเถิด







(นกแขกเต้าโพธิสัตว์ได้กล่าวเตือนน้องราธะว่า)

{๑๔๕} [๑๔๕] พ่อราธะ เจ้ายังไม่รู้ว่า

คนที่ยังไม่มาในปฐมยามมีประมาณเท่าไร

เจ้าพูดเพ้อเจ้ออย่างโง่ ๆ ไปเอง

ในเมื่อแม่โกสิยายนีหมดความเยื่อใยในบิดาของเราแล้ว







(ฝูงกาปรึกษากันแล้วพูดว่าไม่สามารถจะทำทะเลให้แห้งได้ จึงกล่าวว่า)

{๑๔๖} [๑๔๖] คางของพวกเราล้าแล้วหนอ ปากก็ซีดเซียว

พวกเราพากันวิดอยู่ก็ไม่อาจทำให้น้ำแห้งได้

ห้วงน้ำใหญ่ก็ยังคงเต็มอยู่เช่นเดิม