Tipitaka>

พระไตรปิฏก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 27 หน้าที่ 147

<< | หน้าที่ 147 | >>
๑๐. สีลวีมังสกชาดก (๒๙๐)


ว่าด้วยการพิจารณาอานิสงส์ของศีล


(พราหมณ์ได้กราบทูลพระราชาถึงการกระทำของตนเพราะต้องการจะทดลอง ศีลว่า)

{๔๖๙} [๑๑๘] ได้ยินว่า ศีลเป็นสิ่งที่ดีงาม

ศีลเป็นสิ่งที่ยอดเยี่ยมในโลก

ดูเถิด นาคที่พิษร้ายแรงยังไม่เบียดเบียนใคร ๆ

เพราะสำนึกอยู่ว่าตนมีศีล

{๔๗๐} [๑๑๙] เราจักสมาทานศีลที่บัณฑิตรับรองว่า

เป็นสิ่งที่ปลอดภัยในโลก

ซ่งเป็นเหตุให้ผู้มีศีลได้รับการขนานนามว่า

เป็นผู้ประพฤติข้อปฏิบัติของพระอริยะ

{๔๗๑} [๑๒๐] ผู้มีศีลเป็นที่รักของหมู่ญาติ

และรุ่งเรืองในหมู่มิตร

หลังจากตายแล้วจะไปสู่สุคติ

สีลวีมังสกชาดกที่ ๑๐ จบ


อัพภันตรวรรคที่ ๔ จบ


รวมชาดกที่มีในวรรคนี้ คือ


๑. อัพภันตรชาดก ๒. เสยยชาดก

๓. วัฑฒกีสูกรชาดก ๔. สิริชาดก

๕. มณิสูกรชาดก ๖. สาลูกชาดก

๗. ลาภครหชาดก ๘. มัจฉุททานชาดก

๙. นานาฉันทชาดก ๑๐. สีลวีมังสกชาดก


สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka