Tipitaka>

พระไตรปิฏก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 27 หน้าที่ 164

<< | หน้าที่ 164 | >>
๑๐. สัยหชาดก (๓๑๐)


ว่าด้วยสัยหอำมาตย์


(ฤๅษีโพธิสัตว์ได้กล่าวกับสัยหอำมาตย์ว่า)

{๕๓๘} [๓๗] เราไม่ปรารถนาแผ่นดินอันมีสมุทรเป็นขอบเขต

มีสาครล้อมรอบประดุจต่างหู พร้อมกับคำนินทา

ท่านจงทราบอย่างนี้เถิด สัยหอำมาตย์

{๕๓๙} [๓๘] พราหมณ์ น่าติเตียนการได้ยศ

และการได้ทรัพย์สำหรับเลี้ยงชีวิต

ซึ่งเป็นเหตุให้ประสบความพินาศ

หรือประพฤติไม่เป็นธรรม

{๕๔๐} [๓๙] ถึงแม้เราจะเป็นนักบวชถือบาตรเลี้ยงชีพ

การเลี้ยงชีพเช่นนั้นแหละยังดีกว่าการแสวงหาโดยไม่ชอบธรรม

{๕๔๑} [๔๐] ถึงแม้เราจะเป็นนักบวชถือบาตรเลี้ยงชีพ

ไม่เบียดเบียนผู้อื่นในโลก

การเลี้ยงชีพเช่นนั้นแหละยังดีกว่าการครองราชสมบัติ

สัยหชาดกที่ ๑๐ จบ


กาลิงควรรคที่ ๑ จบ


รวมชาดกที่มีในวรรคนี้ คือ


๑. จูฬกาลิงคชาดก ๒. มหาอัสสาโรหชาดก

๓. เอกราชชาดก ๔. ทัททรชาดก

๕. สีลวีมังสชาดก ๖. สุชาตาชาดก

๗. ปลาสชาดก ๘. ชวสกุณชาดก

๙. ฉวชาดก ๑๐. สัยหชาดก


สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka