พระไตรปิฏก

(พระนางอาสังกากุมาริกาเทวีได้สดับพระราชดำรัสนั้น จึงกราบทูลว่า)

{๘๖๒} [๓๓] คำว่า อาสังกา นั่นแหละเป็นชื่อของหม่อมฉัน

ข้าแต่มหาราชผู้จอมทัพ ขอพระองค์ทรงคอยก่อน

หม่อมฉันขอบอกลาบิดาก่อน







(พญาแร้งโพธิสัตว์เรียกลูกมาอบรมว่า)

{๘๖๓} [๓๔] มิคาโลปะ พ่อไม่พอใจเลยที่เจ้าบินไปเช่นนั้น

ลูกเอ๋ย เจ้าบินสูงเกินไป เลยขอบเขตของพวกแร้งไปแล้ว

{๘๖๔} [๓๕] เมื่อใด แผ่นดินปรากฏแก่เจ้าเสมือนแปลงนา ๔ เหลี่ยม

ลูกเอ๋ย เมื่อนั้น เจ้าจงกลับจากที่นั้น อย่าบินเลยที่นั้นไป

{๘๖๕} [๓๖] แม้นกเหล่าอื่นที่มีปีกเป็นยานพาหนะ บินไปในอากาศ

สำคัญตนว่ายั่งยืน ถูกแรงลมพัดพินาศแล้วก็มีอยู่

(พระสัมมาสัมพุทธเจ้าตรัสว่า)

{๘๖๖} [๓๗] นกแร้งมิคาโลปะไม่เชื่อฟังคำสอนของแร้งอปรัณณะพ่อผู้เฒ่า

บินผ่านลมกาละไป ตกอยู่ในอำนาจลมเวรัมภา (ลมกรด)

{๘๖๗} [๓๘] ลูกเมียของมัน และนกแร้งเหล่าอื่นที่อาศัยมันเป็นอยู่

ทั้งหมดก็ถึงความพินาศ เพราะนกที่ไม่ทำตามโอวาทตัวเดียว

{๘๖๘} [๓๙] ผู้ใดในโลกนี้ไม่เชื่อฟังคำของผู้ใหญ่ทั้งหลาย

ประพฤติเกินขอบเขตย่อมเดือดร้อน

เหมือนนกแร้งที่ละเมิดคำสอน

ชนทั้งหลายย่อมถึงความพินาศทุกคน

เพราะไม่กระทำตามคำสอนของท่านผู้รู้