พระไตรปิฏก

{๘๗๔} [๔๕] ชายที่ไม่รู้จักประโยชน์ของตนว่า

งานนี้ควรทำวันนี้ งานนี้ควรทำพรุ่งนี้

ถูกสั่งสอนก็พาลโกรธ ซ้ำยังดูหมิ่นคนที่ดีกว่าตัว

{๘๗๕} [๔๖] ชายใดมัวเมาด้วยการเล่นเป็นประจำ

ทั้งยังกำจัดมิตรทั้งหมดไปเสีย

ดิฉันรักใคร่ชายนั้น จะมีความสุขกับเขา

(พระโพธิสัตว์ติเตียนกาฬกัณณีเทพธิดานั้นว่า)

{๘๗๖} [๔๗] แม่กาฬี เธอจงไปจากที่นี้เสียเถิด

เรื่องเช่นนี้ไม่มีในพวกเรา

เธอจงไปยังชนบท นิคม และราชธานีอื่น ๆ เถิด

(กาฬกัณณีเทพธิดาได้ฟังดังนั้นไม่พอใจ จึงกล่าวว่า)

{๘๗๗} [๔๘] เรื่องนั้นแม้ดิฉันก็ทราบดีว่า เรื่องเช่นนี้ไม่มีอยู่ในพวกท่าน

แต่คนโง่ทั้งหลายที่รวบรวมทรัพย์ไว้เป็นจำนวนมาก

ก็ยังมีอยู่ในโลก

ส่วนดิฉันและเทพพี่ชายของดิฉันทั้ง ๒ คน

ช่วยกันผลาญทรัพย์นั้นจนหมดสิ้น

(พระโพธิสัตว์เห็นสิริเทพธิดา จึงกล่าวว่า)

{๘๗๘} [๔๙] ใครหนอมีผิวพรรณทิพย์ ยืนเรียบร้อยอยู่บนแผ่นดิน

เธอเป็นใคร เป็นลูกสาวของใคร ฉันจะรู้จักเธอได้อย่างไร

(สิริเทพธิดาได้ฟังดังนั้น จึงกล่าวคาถาที่ ๒ ว่า)

{๘๗๙} [๕๐] ดิฉันเป็นลูกสาวของท้าวธตรัฏฐมหาราชผู้มีสิริ

ดิฉันชื่อสิริลักษมี เทพทั้งหลายรู้จักดิฉันว่า

เป็นผู้มีปัญญาดังแผ่นดิน

ดิฉันขอท่านจงให้โอกาส

ดิฉันขออาศัยอยู่ในสำนักของท่าน