พระไตรปิฏก

{๘๘๔} [๕๕] บุคคลใดไร้ปัญญา ได้สิริที่น่าใคร่แล้ว

ลืมคุณความดีอย่างใดอย่างหนึ่ง

บรรดาคุณความดีที่ได้กล่าวแล้วเหล่านั้น

ดิฉันเว้นบุคคลนั้นซึ่งมีสภาพร้อนรน

ประพฤติไม่เสมอต้นเสมอปลาย

เหมือนคนที่มีนิสัยรักความสะอาดเว้นห่างไกลหลุมคูถ

{๘๘๕} [๕๖] บุคคลย่อมสร้างความมีโชคด้วยตนเอง

ย่อมสร้างความไม่มีโชคด้วยตนเอง

คนอื่นจะทำความมีโชคและความไม่มีโชคให้คนอื่นหาได้ไม่







(นางแมวไปยังโคนต้นไม้ที่ไก่เกาะอยู่แล้วอ้อนวอนว่า)

{๘๘๖} [๕๗] พ่อไก่หงอนแดงผู้มีขนปีกงดงาม ท่านจงลงมาจากกิ่งไม้เถิด

ฉันจะยอมเป็นภรรยาของท่านโดยไม่คิดมูลค่า

(ไก่โพธิสัตว์ได้ฟังดังนั้น จึงกล่าวว่า)

{๘๘๗} [๕๘] แม่นางแมวรูปงาม เธอเป็นสัตว์สี่เท้า

ส่วนฉันเป็นสัตว์สองเท้า

แมวตัวเมียกับไก่ตัวผู้ไม่ควรจะรื่นรมย์ยินดีกันฉันสามีภรรยา

เธอจงหาสามีอื่นเถิด

(แมวได้ฟังดังนั้นคิดหาอุบายใหม่กล่าวว่า)

{๘๘๘} [๕๙] ฉันจะเป็นภรรยาสาวของท่านที่พูดจาอ่อนหวาน น่ารัก

ขอท่านจงรับฉันผู้เลอโฉม ผู้เป็นสาวพรหมจารีไว้

ด้วยการรับอันดีงามเถิด