Tipitaka>

พระไตรปิฏก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 27 หน้าที่ 240

<< | หน้าที่ 240 | >>
(พญานกโพธิสัตว์เรียกฝูงนกมาสั่งให้คอยจับกาว่า)

{๘๙๕} [๖๖] พวกเจ้าไม่รู้ปกติของมัน

เพราะไม่รู้ จึงพากันสรรเสริญมัน

มันกินทั้งไข่และลูกอ่อนแล้วพูดว่า ธรรมะ ธรรมะ

[๖๗] มันพูดอย่างหนึ่งแต่ทำอย่างหนึ่ง

มันประพฤติธรรมแต่ปาก แต่กายไม่ประพฤติธรรม

เพราะฉะนั้น มันจึงชื่อว่าไม่ทรงธรรม

{๘๙๗} [๖๘] มันปากหวาน รู้ใจได้ยาก

แสร้งทำตัวว่ามีธรรมเป็นธงชัย

เหมือนงูเห่าซ่อนตัวอยู่ในรู

ให้เขายกย่องว่าเป็นผู้ดีทุกบ้านทุกตำบล

คนทุศีลประเภทนี้คนโง่รู้ได้ยาก

{๘๙๘} [๖๙] พวกท่านจงใช้จะงอยปาก ปีก

และเท้าจิกตีกาตัวนี้

ทำให้กาเลวทรามพินาศไป

กาตัวนี้ไม่สมควรอยู่ร่วมกับพวกเรา

ธัมมัทธชชาดกที่ ๙ จบ


๑๐. นันทิยมิคราชชาดก (๓๘๕)


ว่าด้วยพญาเนื้อนันทิยะ


(พ่อแม่ของเนื้อนันทิยโพธิสัตว์ต้องการจะเห็นลูก จึงส่งข่าวถึงลูกว่า)

{๘๙๙} [๗๐] พ่อพราหมณ์ ถ้าท่านไปป่าอัญชันเมืองสาเกตุ

ช่วยบอกเนื้อลูกชายในไส้ของข้าพเจ้าที่ชื่อนันทิยะด้วยว่า

พ่อแม่ของเจ้าแก่เฒ่าปรารถนาจะพบเจ้า


สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka