Tipitaka>

พระไตรปิฏก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 27 หน้าที่ 256

<< | หน้าที่ 256 | >>
{๙๗๔} [๖] บัวมีรากขาวเกิดแต่น้ำสะอาดในสระโบกขรณี

เปลือกตม ฝุ่นละออง และน้ำ

ย่อมไม่ติดดอกบัวที่บานเพราะดวงอาทิตย์ ฉันใด

{๙๗๕} [๗] พระราชาผู้มีความสะอาดในการวินิจฉัยคดี ไม่ทรงหุนหัน

มีการงานบริสุทธิ์ ปราศจากบาปก็ฉันนั้นเหมือนกัน

กรรมกิเลสย่อมไม่แปดเปื้อน

เพราะพระราชาเช่นนั้นเปรียบเหมือนบัวที่เกิดแล้วในสระโบกขรณี

กุกกุชาดกที่ ๑ จบ


๒. มโนชชาดก (๓๙๗)


ว่าด้วยราชสีห์มโนชะ


(สุนัขจิ้งจอกปรารภกับตนเองว่า)

{๙๗๖} [๘] เพราะคันธนูโก่งและสายธนูส่งเสียงดัง

พญาเนื้อมโนชะสหายของเราจึงถูกฆ่า

{๙๗๗} [๙] ทางที่ดี เราจะหนีเข้าป่าไปตามสบายเสียแต่เดี๋ยวนี้แหละ

ผู้ที่ตายแล้วเช่นนี้เป็นเพื่อนกันไม่ได้

เราเมื่อยังมีชีวิตอยู่ต้องได้เพื่อนใหม่

(พ่อราชสีห์มโนชะกล่าวว่า)

{๙๗๘} [๑๐] ผู้ที่คบคนชั่ว ย่อมไม่ได้รับความสุขอย่างแท้จริง

ดูเถิด เจ้ามโนชะนอนตายเพราะคำสั่งสอนของสุนัขจิ้งจอกคิริยะ

(แม่ราชสีห์มโนชะกล่าวว่า)

{๙๗๙} [๑๑] แม่ไม่ยินดีเลย ลูกคบคนชั่ว

จงดูเถิดเจ้ามโนชะนอนตายจมกองเลือดของตนเอง

(น้องสาวราชสีห์มโนชะกล่าวว่า)

{๙๘๐} [๑๒] บุคคลผู้ไม่กระทำตามถ้อยคำของผู้เกื้อกูลแนะประโยชน์

ต้องเป็นเช่นนี้ และประสบแต่ความเลว


สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka