พระไตรปิฏก

(นากที่เที่ยวไปในน้ำลึกพูดกับนากที่เที่ยวไปตามริมฝั่งว่า)

{๙๙๗} [๒๙] เพื่อนผู้เจริญ เพื่อนผู้เที่ยวไปตามริมฝั่ง

จงวิ่งตามเรามาเถิด เราจับปลาใหญ่ได้แล้ว

มันพาเราไปอย่างรวดเร็ว

(นากที่เที่ยวไปตามริมฝั่งพูดว่า)

{๙๙๘} [๓๐] เพื่อนผู้เจริญ เพื่อนผู้เที่ยวไปในน้ำลึก

จงจับมันไว้ให้มั่นคงด้วยกำลัง

เราจะยกมันขึ้นมาเหมือนนกครุฑโฉบงูขึ้น

(นากทั้ง ๒ พูดกับสุนัขจิ้งจอกว่า)

{๙๙๙} [๓๑] พวกเราเกิดวิวาทกันขึ้น พ่อทัพภปุปผะจงฟังเรา

เพื่อนจงระงับความทะเลาะกัน ขอความวิวาทจงสงบไป

(สุนัขจิ้งจอกกล่าวว่า)

{๑๐๐๐} [๓๒] เมื่อก่อนเราเป็นผู้ตั้งอยู่ในธรรม พิจารณาคดีมาแล้วมากมาย

เพื่อน เราจะระงับความทะเลาะกัน ความวิวาทจงสงบไป

{๑๐๐๑} [๓๓] นากตัวที่เที่ยวไปตามริมฝั่งจงเอาหางไป

ตัวที่เที่ยวไปในน้ำลึกจงเอาหัวไป

ส่วนท่อนกลางนี้ตกเป็นของเราผู้ตั้งอยู่ในธรรม

(นากทั้ง ๒ พูดกันว่า)

{๑๐๐๒} [๓๔] ถ้าเราไม่ทะเลาะกัน จักมีอาหารไปนานวัน

สุนัขจิ้งจอกคาบเอาปลาตะเพียนที่ไม่ใช่ท่อนหัวท่อนหางไปเสียแล้ว

(เมียสุนัขจิ้งจอกถามว่า)

{๑๐๐๓} [๓๕] วันนี้เรายินดีเพราะเห็นผัวมีหน้าเบิกบาน

เหมือนขัตติยราชทรงยินดีเพราะได้ราชสมบัติ