พระไตรปิฏก

{๑๑๖๔} [๔๖] บุคคลเมื่อกล่าวคำเหลาะแหละ เทวดาทั้งหลายก็หลีกหนีไป

ผู้ใดถูกถามปัญหา ทั้งที่รู้อยู่ก็ตอบเป็นอย่างอื่นไป

ผู้นั้นปากจะเน่ากลิ่นฟุ้งไปและจะพลัดตกจากฐานะของตน

[๔๗] ขอถวายพระพรพระเจ้าเจติยะ

ก็ถ้าพระองค์ตรัสวาจาสัตย์ พระองค์จะดำรงอยู่เช่นเดิม

ถ้าพระองค์ยังตรัสวาจาเท็จอยู่ พระองค์จะประทับอยู่ที่แผ่นดิน

{๑๑๖๕} [๔๘] พระราชาพระองค์ใดถูกถามปัญหา

ทั้งที่ทรงทราบอยู่ก็ทรงตอบเป็นอย่างอื่นไป

ในแคว้นของพระราชาพระองค์นั้น

ฝนย่อมตกในเวลาไม่ใช่ฤดูกาล ย่อมไม่ตกในฤดูกาล

[๔๙] ขอถวายพระพรพระเจ้าเจติยะ

ก็ถ้าพระองค์ตรัสวาจาสัตย์ พระองค์จะดำรงอยู่เช่นเดิม

ถ้าพระองค์ยังตรัสวาจาเท็จอยู่ พระองค์จะถูกธรณีสูบ

{๑๑๖๖} [๕๐] ขอถวายพระพร พระองค์ผู้เป็นใหญ่ทั่วทุกทิศ

ผู้ใดถูกถามปัญหา ทั้งที่ทราบอยู่ก็ตอบเป็นอย่างอื่นไป

ผู้นั้นจะมีชิวหาเป็น ๒ แฉกเหมือนลิ้นงู

[๕๑] ขอถวายพระพรพระเจ้าเจติยะ

ก็ถ้าพระองค์ตรัสวาจาสัตย์ พระองค์จะดำรงอยู่เช่นเดิม

ถ้าพระองค์ยังตรัสวาจาเท็จอยู่ พระองค์จะถูกธรณีสูบลึกลงไป

[๕๒] ขอถวายพระพร พระองค์ผู้เป็นใหญ่ทั่วทุกทิศ

ผู้ใดถูกถามปัญหา ทั้งที่ทราบอยู่ก็ตอบเป็นอย่างอื่นไป

ผู้นั้นจะไม่มีชิวหาเหมือนปลา

{๑๑๖๗} [๕๓] ขอถวายพระพรพระเจ้าเจติยะ

ก็ถ้าพระองค์ตรัสวาจาสัตย์ พระองค์จะดำรงอยู่เช่นเดิม

แต่ถ้าพระองค์ยังตรัสวาจาเท็จอยู่ พระองค์จะถูกธรณีสูบลึกลงไป